Ladies and gentlemen,Mr Tom Robbins

Ο Τομ Ρόμπινς είναι ο καλύτερος συγγραφέας στην ιστορία της ανθρωπότητας.Μια πρόταση από τα βιβλία του έχει περισσότερη ομορφιά,φαντασία,χιούμορ,ποίηση και φιλοσοφία από τόνους βιβλιογραφίας άλλων συγγραφέων.
                Διαβάζοντας τα βιβλία του,αισθάνομαι άχρηστος,πως δεν πρέπει να ξαναγράψω ούτε μήνυμα στο κινητό.Δεν υπάρχει τρόπος να περιγράψεις και να παρουσιάσεις τον Ρόμπινς,απλά διαβάστε τον και νιώστε.

"Κάθε τρίτος άνθρωπος που βλέπεις στο δρόμο είναι ο αποτυχημένος μνηστήρας κάποιας από τις μούσες. Τέτοιους τύπους τους συναντάς παντού. Ο επίδοξος κιθαρίστας που δεν μπορεί να βρει χρόνο για εξάσκηση, ο επίδοξος συγγραφέας που έχει γίνει αλλεργικός στη μοναξιά, η επίδοξη ηθοποιός που ήταν πολύ αδύνατη για να αντισταθεί στις οικειακές και μητρικές παρορμήσεις της, ο επίδοξος ποιητής που μεθά πιο εύκολα με το ποτό απ' ό,τι με την ποίηση, ο επίδοξος σκηνοθέτης που επειδή του έλειπε το κουράγιο κατέληξε να γυρίζει διαφημίσεις, ο τραγουδιστής, ο ζωγράφος, η χορεύτρια, που επειδή δεν διέθεταν εκείνα τα έξτρα βολτ της δύναμης, εκείνο το έξτρα ένζυμο της αφοσίωσης, εκείνα τα έξτρα βατ του κουράγιου, ήταν καταδικασμένοι να ταπετσάρουν τους τοίχους της ζωής τους με απραγματοποίητες φαντασιώσεις και κρυφές δυσαρέσκειες."

Χορός των Επτά Πέπλων
Tom Robbins

Song of the day

Misery is a warm gun..

Γαμώ τη ζέστη..
Γαμώ την ανεργία..
Γαμώ την γραφειοκρατία..
Γαμώ τους μαλάκες και τις μαλακισμένες που εκτονώνονται με φωνές στα λεωφορεία..
Γαμώ τους γαμημένους γαμιόληδες..
Αν ο μόνος τρόπος να αλλάξει κάτι,είναι να γίνουμε όλοι σαν τον Michael Douglas στο Falling Down(1993,πολύ καλή ταινία για όποιον δεν την έχει δει) τότε go on,jog on,goodbye,bon voyage and fuck off..

Surf of the day

No more (super) heroes..

Μου αρέσουν τα comics.Πολλές ξέγνοιαστες στιγμές σαν παιδί και έφηβος.Μέχρι τις αρχές των '00's,οι μεταφορές σε ταινίες δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν το χαρτί.Τα δύο Batman του Burton ήταν οι  εξαιρέσεις (μεταξύ μας,εξακολουθούν και είναι οι καλύτερες ταινίες του Dark Knight,o Bale μπορεί να είναι καλύτερος ηθοποιός από τον Keaton,αλλά ο δεύτερος ήταν η πιο πειστική ενσάρκωση),τα Superman με τον Reeves ήταν καλά για την εποχή τους (μη τα δείτε τώρα,όσοι τα είχατε δει παιδιά θα σας χαλάσει την ανάμνηση,είναι εντελώς ξεπεράσμενα εως γραφικά πλέον),τα Spiderman ξεκαρδιστικά(ψάξτε στο Youtube τον Japanese Spiderman,θα πάθετε ολική αποτρίχωση από το γέλιο) και η κατηφόρα δεν έχει τέλος.
                                    Στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας,τα ειδικά εφέ είχαν εξελιχθεί αρκετά ώστε να επιτρέπουν,κάτι παραπάνω από αξιοπρεπείς μεταφορές.Και είδαμε μερικές εξαιρετικές ταινίες.Κατά την ταπεινή μου γνώμη,τα δύο πρώτα Spiderman και το Batman Begins είναι οι καλύτερες.Ταινίες που μπορούσε να παρακολουθήσει άνετα οποιοσδήποτε,χωρίς να έχει διαβάσει ποτέ του comic.
                                       Ισορροπώντας αρμονικά μεταξύ πλοκής,ανάπτυξης χαρακτήρων και δράσης,με πολύ καλές ερμηνείες,τα συγκεκριμένα έργα ξεχώρισαν.Γρήγορα άνοιξε φάμπρικα μεταποίησης comic σε φιλμ.Είδαμε καλές ταινίες,κάποιοι ήρωες αδικήθηκαν στις μεταφορές (ποιος θυμάται το Spawn,βγήκε στα '90's,σε μια εποχή που τα studios δεν είχαν αποκτήσει ακόμα το know-how για τέτοιες ταινίες,η ιστορία του Gene Simmons αξίζει μια καλή ταινία),κάποιες μεταφορές αδίκησαν τους ήρωες (τον γαμήσανε τον Ghost Rider,ηθελε Rodriguez και κακό χαμό το έργο,όχι τον Nicholas "χρωστάω σε όποιον αναπνέει"Cage) ενώ άλλες ίσως πέρασαν απαρατήρητες(το Daredevil ήταν καλό,όπως και το δεύτερο Hulk).
                                       Εφηβικά απωθημένα ικανοποιήθηκαν,γουστάραμε,πωρωθήκαμε,είδαμε και τους Transformers (συγκίνηση λέμε),ok..Και κάπου εκεί άρχισε το τσουνάμι φέτας..Έχουμε καταλάβει πως στο Hollywood κανένας δε διαβάζει πλέον,κανένας δε ψάχνει για έξυπνα σενάρια (θα επανέλθω με άλλο κείμενο για τα χάλια του),εδώ και καιρό φτιάχνουν δύωρα  videos με εφέ και στριμώχνουν και κανένα διάλογο,αλλά νισάφι.
                                    Η προοπτική να αποκτήσει κινηματογραφική τριλογία (τουλάχιστον,άλλη επιδημία αυτή..) και ο πιο τριτοκλασάτος,τελευταίος,χάρτινος κομπάρσος με κολάν,είναι ανατριχιαστική.Η ποσότητα εξάτμισε την ποιότητα με ταχύτητες φωτός.Δώστου prequel,δώστου reboot και νέες τριλογίες,το γαμήσαμε,ψόφησε,αναστήθηκε και το γαμάμε πάλι.
Φτάνει,δε θέλω άλλο,γκώσαμε ρε παιδί μου,ΤΟ ΠΟΥΛΟ!!
Πριν μας πνίξει ο κατακλυσμός τυρίλας και αυτισμού,έχω να προτείνω στα studios,αν έχουν τα αρχίδια να κάνουν αυτό τον θεό ταινία,καλλιτεχνικός και εμπορικός θρίαμβος.Αναλφάβητοι..Tυχάρπαστοί..Φετέμπορες..

Song of the day

The feel good hits of the summer-RocknRolla's revenge edition

Αγαπητέ rocker\metallα,ξέρω,καταλαβαίνω.Έφτασε πάλι αυτή η εποχή.Που εκτός από τη ζέστη,έχεις να υποστείς και τις καλοκαιρινές "μουσικές".Θα πας κάπου διακοπές (μεταξύ μας,αν θα πας φέτος,να μας πεις που βρήκες τα λεφτά),θ'αράξεις στη παραλία με τη παρέα ή τη κοπέλα σου και πριν προλάβεις να πάρεις τη πρώτη ανάσα ανεμελιάς,θα φας ξανά όλα τα σάπια κρέατα και όλες τις ληγμένες κονσέρβες της μουσικής,των τελευταίων 40 χρόνων.
                        Όχι άλλο τα 20-30 κωλοτράγουδα με ή χωρίς τη λέξη summer στους στίχους,όχι άλλη νερόβραστη reggae,όχι άλλα eurobeatακια-φασόν που λες και τα ξεβράζει κινέζικη βιομηχανία στα αυτιά μας (όλα είναι ίδια,σαν να υπάρχει μοντέλο αρμόνιο με επιλογή super shitty,cheapy,euro beat trash can rhythm mode)με ανάλατες βιόλες να χαζομουνίζουν στο μικρόφωνο,ντουέτο με κάποιο σκιουράκι που η φωνή του ακούγεται χιλιάδες φορές πιο gay μέσα από κάποιο εφέ.Mήπως η εγχώρια μουσική είναι καλύτερη;
                                  Η μουσική παρενδυσία συνεχίζει την ρυπαρή της επέλαση πάνω στο πτώμα της ακοής.Σκυλοdancehip-hopκλαρινοbeatια,ημεδαπά σαχλόμουνα τραγουδάνε σαν παιδάκια της πρώτης δημοτικού που συλλαβίζουν τις πρώτες τους λέξεις (Mε τη πρώ-τη μα-τιά,κεραυ-νός στ-η κα-ρδ-ιά,με το ζό-ρι τα λέ-ω τα ε-λλη-νι-κά κτλ.) ενώ κάποιος μπάμπουρας νιαουρίζει ή ραπάρει(το hip-hop είναι το καταφύγιο του κάθε ατάλαντου).
                       Αν ξανακούσω το καλοκαιράκι,θα βρω τον Πορτοκάλογλου,θα τον ακρωτηριάσω,θα τον σύρω με πρώτη μέχρι την Πάρνηθα,θα του σκουπίσω τις πληγές με σκουριασμένο γυαλόχαρτο(το χοντρό),με αλάτι(ακόμη πιο χοντρό),θα του βάλω φωτιά και θα τον σβήνω με βιτριόλι.
                         Fear not,το blog είναι εδώ,για να προτείνει τα απόλυτα καλοκαιρινά soundtrack(άσχετα αν απεχθάνεται το καλοκαίρι,την εποχή των χαζοχαρούμενων ψυχαναγκασμών,την ανθρωπόμορφη ρύπανση στις παραλίες,τη μάστιγα των ρακετών και της αβυθομέτρητης μαλακίας που φαίνεται πως με τη ζέστη εκδηλώνεται καλύτερα.Άκου καλοκαιρινή μουσική,έχετε ακούσει για χειμωνιάτικη μουσική?Όχι γιατί είναι μια πραγματική εποχή για πραγματικούς ανθρώπους και όχι για λοβοτομημένα μπρόκολα.
                         Αν έχεις πεθάνει μέσα σου,νιώθεις αρκτικές θερμοκρασίες στη ψυχή σου,κανένας καύσωνας,κανένα νησί και καμία μπόμπα δε πρόκειται να σε ζεστάνουν,το χειμώνα οι πραγματικοί άνθρωποι βρίσκουν τη ζεστασιά μέσα τους,στους δικούς τους ανθρώπους και σε όσα αγαπάνε).
                                         ΠΡΩΙ-ΠΑΡΑΛΙΑ

 Ο πιο διασκεδαστικός δίσκος στην ιστορία της ανθρωπότητας.Ο δίσκος που κάνει τετραπληγικές γριές να χτυπιούνται.Ο καλύτερος δίσκος της υπερμπάντας -και τι ειρωνεία,ο τελευταίος τους και τα τραγούδια δεν είναι καν δικά τους-.Χώστε αλύπητα,οι riffaρες να σαρώσουν κάθε φοφικοτράγουδο και θα τα στείλουν για πάντα στην μουσική χωματερή που τους αξίζει.
                             Μιλάμε για ηχητική ντόπα,θα κολυμπάτε τόσο γρήγορα που σχεδόν θα περπάτατε στο νερό.Αν παίζεται βόλει,θα χρειαστεί μετροπόντικας για να ξεθάψει τη μπάλα από τα καρφιά σας.Αν συντονιστείτε με το ρυθμό,θα γίνεται ο Μέσι της άμμου.
Αν παίζετε ρακέτες (ντροπή σας βέβαια) σας βλέπω από Ναδάλ και πάνω.
                              Τραγούδια μικρά και εθιστικά,σφηνάκια rock νέκταρ,ρεφρέν που σου κολλάνε χειρότερα κι από τσίχλα στα μαλλιά,θα κάνετε μια παραλία να χοροπηδάει σαν κερκίδα.YOU KNOW IT'S TIME TO GET THE FACTS STRAIGHT !
                                 ΑΠΟΓΕΥΜΑ-ΧΑΛΑΡΩΜΑ

 Μιλάμε για δισκάρα.Η υπεράνω περιγραφής και μουσικών ταμπελωμάτων μπάντα διασκευάζει εκπληκτικά,ψυχεδελικά -γνωστά και λιγότερο γνωστά-διαμάντια των '60s.Βάλτε το να παίζει στο δωμάτιο,μετά το μπάνιο ή ακόμα καλύτερα όταν ξυπνήσετε από τον μεσημεριανό ύπνο.
                         Ιδανικότερες συνθήκες ακρόασης,ηλιοβασίλεμα,αραχτός με παγωμένο φραπέ με Bailey's.Με το αίστημα να μοιράζεστε τη σιωπή(εξαιρετικό πρελούδιο και για sex,για lovemaking soundtrack η επόμενη πρόταση).Το απόγευμα θα αποκτήσει κινηματογραφική υφή.Οι μουσικές θα κατεβάζουν ταχύτητες στο τοπίο,θα σκηνοθετούν τις κινήσεις,θα χορογραφούν με μια μεθυστική ραθυμία,τον κάθε κομπάρσο στο δικό σου πλάνο απόλυτης χαλάρωσης και απόλαυσης.
                        Η διασκευή-υπερόπλο παντός τύπου,Everybody has been burned,μπαίνει άνετα παντού,το ηχητικό ανάλογο του James Bond,από παραλιακή και Κωλο-νάκι μέχρι Εξάρχεια και Dark Sun,αποπλανεί αισθήσεις και ξελογιάζει νευρικές απολήξεις με την ίδια ευκολία από Σαντορίνη μέχρι άγονη γραμμή.Βάζει τρίποντο όλη τη chill-out κοπριά στο καλάθι της λήθης(Chill out-lounge = μουσική για καναπεδες,γιατί μόνο άψυχα αντικείμενα μπορούν ν'αντέξουν την αφόρητη πλήξη που προκαλεί).
                          Μεταμορφώνει αργά τη δύση φθινοπωρινή,η ανάσα της βροχής μπαίνει από τις γρίλιες,ενώ το Magic Hollow θα κάνει το φεγγάρι να πέφτει σαν παγάκι στο ποτήρι,δίνοντας μια γεύση χειμώνα στο χρόνο.Τo Can you travel in the dark alone θα είναι ο μαέστρος για τα πρώτα λάγνα βλέμματα,καθώς τα Ι had too much to dream tonight και 66-5-4-3-2-1 θα ρίχνουν τους πρώτους ερωτικούς σπινθήρες.Calling out a melody,veiled within my memory,magic..
                                          AFTER HOURS

 Στη κόψη της μέθης και της νύχτας.Μετά από νυχτερινό μπάνιο.Αμέσως μετά τους Ulver.Noir ταινία στην πιο ερωτική σκηνή.Αν το σκοτάδι έγραφε μουσική,δεν θα ήταν καλύτερη από αυτήν.Οι Γερμανοί απλώνουν έναν απόλυτα ναρκωτικό καμβά για να παγιδεύσουν τις πιο ιδιωτικές στιγμές.Ηλεκτρονικοί ήχοι και jazz εις σάρκα μια,υλικά τόσο αρμονικά δεμένα σε αυτό το μουσικό κοκταίηλ που δεν τα ξεχωρίζεις,μόνο την παγωμένη γεύση που σου αφήνει.
                              Χαλαρωτικό,ατμοσφαιρικό,γλυκά χειμωνιάτικο,ιδανικοί τίτλοι τέλους για μια γεμάτη μέρα και ακόμη περισσότερο για γεμάτη νύχτα.Sunset Mission accomplished..
                                 B-SIDES 
Για τη θάλασσα σίγουρα ποζεριές ως εναλλακτική.Απο δίσκους,ανεπιφύλακτα το πρώτο Firehouse,για απόγευμα το Oceanic του Vangelis,για βράδυ ίσως το Αscenseur pour l'echafaud του Miles Davis,αλλιώς μερακλίδικες custom συλλογές.Αφήστε τη φαντασία σας να καλπάσει,απολαύστε όσες στιγμές χαλάρωσης μπορείτε,μη παίρνετε στα σοβαρά τους εαυτούς σας,ούτε και βλαμμένους που εκτονώνονται σε blogs.