Κυριακή 19 Μαΐου 2013
Τετάρτη 8 Μαΐου 2013
Αν τα κόμματα ήταν ταινίες..
Η Νέα Δημοπρασία θα ήταν..
Το σκοτεινό χωριό.Αλλά πολύ σκοτεινό όμως.Ακόμη χειρότερο κι από την -μάπα-ταινία.Οι πρεσβύτεροι κάνουν ό,τι μπορούν και δε μπορούν να τρομοκρατήσουν τους ανήλικους -βλέπε ψηφοφόρους-.Είναι άσχημα εκεί έξω,έχει τέρατα (Συριζα,αλλοδαποί,δραχμή,you name it).Να προσέχετε το κακό χρώμα -ενδιαφέρουσα σύμπτωση,στο φιλμ είναι το κόκκινο-.
Καθίστε εδώ,είστε ασφαλείς με τον Σαμαρά,το Φαήλο,το Μουρούτη και τα άλλα trolls,εεε,καλά παιδιά της μεγάλης (;) κεντρό(εε;)δεξιάς παράταξης.Μη πάτε πέρα απ'το δάσος,γιατί θα απογοητευτείτε.Θα ανακαλύψετε πως όλα είναι ψέματα.Είναι στημένο το κόλπο,να σας κρατάμε εδώ δηλητηριάζοντας τη λογική σας και ντοπάροντας τους φόβους σας,μη πάτε στο δάσος,θ'ανακαλύψετε κάτι φοβερό,εναλλακτικές λύσεις,άλλες αλήθειες ,την ευθύνη που πρέπει επιτέλους να αναλάβετε,της επιλογής.Μη πάτε στο δάσος..
Το ΠΑSHOCK θα ήταν..
Κάποιο από τα Resident Evil,τόσο χάλια δηλαδή.Η αρχική ιδέα δεν ήταν κακή (βλέπε πρώτη τετραετία και τα πρώτα παιχνίδια).Στη πορεία όμως χάθηκε η μπάλα,μετά από αρκετές -όλο και χειρότερες ,βλέπε Σημίτη,ΓΑΠ,Βενιγέλιο-συνέχειες ο μόνος σκοπός ήταν να βγάλουν λεφτά χωρίς να προσφέρουν τίποτα.Έτσι έχουμε ένα κόμμα ζόμπι,το 5% που παίρνει στις δημοσκοπήσεις είναι ανεξήγητο.Ή μάλλον έχει και ψηφοφόρους ζόμπι,που αφού τους έφαγαν τα μυαλά -που δεν είχαν- θέλουν να φάνε και τα τελευταία εγκεφαλικά κύτταρα που μας έχουν μείνει -και τα 6-.
Όλα αυτά τα ζόμπι (κόμματα,βουλευτές,ταινίες) δε χρειάζεται να τα πυροβολήσεις για να σωθείς.Γύρισε τους τη πλάτη,σταμάτα να τους δίνεις χρόνο και χρήμα,βρες μια καλή γωνία και απόλαυσε το θέαμα.Να τρώει ο ένας τον άλλο..
Η ΡΗΜΑΔ θα ήταν..
Όπως και η πρωταγωνίστρια της ταινίας,έτσι και το αριστερό κωλομπότσι της κυβέρνησης απλά ήθελε λίγη προσοχή,λίγη τρυφερότητα και ευαισθησία.
Είναι αριστεροί οι άνθρωποι,έχουν αρχές,ιδεολογία,ξεκάθαρο όραμα και όλα αυτά σε πολύ χαμηλές τιμές.Δε τους ενδιαφέρει η εξουσία και τα αξιώματα,αλλά η ουσία,ν'αφήσουν έργο και να υπηρετήσουν το λαό.
Έτσι και η Σούζαν στο έργο,είχε αρχές και στόχους,άσχετα αν εκμεταλλεύτηκε και ποδοπάτησε όποιον την εμπιστεύτηκε.Δε παρέκκλινε χιλιοστό από τα πιστέυω της,απλά οι υπόλοιποι δεν μπορούσαν ν'ανταποκριθούν στα υψηλά της ιδεώδη και την ηθική της ακεραιότητα.
Ας προσέξουν λιγάκι εκεί στη ΔΗΜΑΡ,όταν κάθεσαι τόσο ψηλά ιδεολογικά,ηθικά και πολιτικά,δε βλέπεις τίποτα,δε καταλαβαίνεις τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο.Ας δούνε και την ταινία,μήπως και καταλάβουν πως το κόμμα τους θα έχει την κατάληξη της πρωταγωνίστριας.Θαμμένο στο πάγο..
Αν ο ΣΦΥΡΙΖΑ ήταν ταινία..
Αν και ξεκίνησε καλά,δυστυχώς δε θα είναι τόσο καλή ταινία όπως το Truman Show.Σε αντίθεση με τον πρωταγωνιστή,ο ΣΥΡΙΖΑ ξέρει πως είναι όλα ψεύτικα και στημένα γύρω του.Το πολιτικό σύστημα,τα Μ.Μ.Ε.,η ευρωζώνη,το ευρώ.Και αντί να αποδράσει κάθεται.Προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του πως όλα είναι αληθινά,πως ίσως μπορούν να γίνουν αληθινά και μπορεί λίγο καλύτερα.
Κάθεται και περιμένει,τι ακριβώς;Το μετρό,τη δευτέρα παρουσία,τα γηρατειά,θα σας γελάσω.Περιμένει και προσπαθεί να τα έχει καλά με όλους (νοικοκυραίους,δεξιούς,αριστερούς,κτλ.).Όταν όμως προσπαθείς να τα έχεις καλά με όλους,δε τα έχεις καλά με κανένα.Όσο αμφιταλαντεύσαι και κάνεις μακροβούτια στα μισόλογα,επειδή τα γκαλοπ σε βγάζουν πρώτο και -νατο πετιέται- όπου να'ναι θα βγεις κυβέρνηση.τόσο πιο αργά θα αντικρίσεις το πικρό κωλοδάχτυλο της αλήθειας.
Θα σ'έχουν εγκαταλείψει όλοι και θα κλαις στα κιτρινισμένα σκηνικά σαν αρτίστα του βωβού..
Αν οι Καμμένοι ήταν ταινία..
Ήσουν τυχερός.Σου έπεσε για λίγο η εύνοια(στη ταινία λεφτά,σε σένα ένα μέρος των δεξιών ψηφοφόρων).Νόμιζες πως θα τα καταφέρεις.Δυστυχώς βρέθηκες ανάμεσα στο μεγάλο μαγαζί (λέγε με Ν.Δ,διαφθορά,διαπλεκόμενα κτλ.) και στον ψυχάκια που θέλει να ανέβει στην ιεραρχία του μαγαζιού.Δυστυχώς ο ψυχάκιας δεν έχει κανένα πρόβλημα να κάνει αυτά που εσύ δεν μπορείς.
Σε μια εποχή που η δεξιά έχει παραμορφωθεί τελείως και οι εκπρόσωποι της προσπαθούν να σπάσουν όλα τα ρεκόρ μαλακίας,αμορφωσιάς,προπαγάνδας και αποκτήνωσης,εσύ έχεις μείνει πίσω.
Πιθανόν η πολιτική σου καριέρα να μην έχει το τέλος του πρωταγωνιστή.Το να γυρίσεις κάποια στιγμή στο μεγάλο μαγαζί όμως,σα κλαμμένο κουτάβι δε μου φαίνεται και πολύ καλύτερο..
Αν το Κ.Κ.Ε. ήταν ταινία..
Aς με συγχωρήσουν οι συντελεστές της,ελπίζω και όσοι τους άρεσε(και μένα μου άρεσε πολύ).Το Κ.Κ.Ε. είναι ένας διαφορετικός George Valentin.Οι μέρες δόξας του έχουν περάσει εδώ και αιώνες.Είναι μια υστερική γεροντοκόρη.Κι αφού δε μπόρεσε ποτέ να αντέξει και να προσαρμοστεί στο παρόν και τον κόσμο,προσπαθεί να προσαρμόσει το παρόν στο παρελθόν του και να βάλει τον κόσμο στα μέτρα του.
Ο έρμος ο Valentin στη ταινία ήξερε πως δεν είχε ελπίδα στον ομιλούντα κινηματογράφο.Εσύ κόΚΚινΕ Valentin όχι μόνο δε το ξέρεις,αλλά επιμένεις πως όλοι οι υπόλοιποι είναι λάθος και όχι εσύ.Όταν κάνεις συνέδρια και βγάζεις αποφάσεις για το 1940,τον Βελουχιώτη,τον Ζαχαριάδη,τον Στάλιν και ό,τιδηποτε έγινε πριν 70 χρόνια,έχεις πρόβλημα.
Όταν προσπαθείς να καταλάβεις,ν'αλλάξεις και να ερμηνεύσεις τον κόσμο με μέσα του 1940,έχεις πρόβλημα.
Σιγά το νέο θα μου πεις.Και ο Ραιχ στη Μαζική ψυχολογία του φασισμού,έγραφε πως το ΚΚ Γερμανίας προσπαθούσε να ερμηνεύσει το κόσμο του 1930 με μέσα του 1880.
Μόνο που σε αντίθεση με τον Valentin του φιλμ,δεν θα έχει happy end για το ΚΚΕ.Ούτε Όσκαρς,ούτε λάμψη,ούτε δικαίωση.Νεκρή φύση από φορμόλη και σκόνη,σε κάποιο μουσείο που δεν θα πατάει κανένας..
Αν η χρυσή αυγή ήταν ταινία..
Για τους χρυσαυγίτες τα πράγματα είναι απλά.Άσπρο και μαύρο.Κάποιοι θα είναι οι φύλακες,οι καλοί,οι υπερασπιστές της φυλής,του έθνους,του αίματος και κάποιοι οι κρατούμενοι,τα μιάσματα,οι κατώτεροι.
Μόνο που δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα.Δεν υπάρχει άσπρο-μαύρο,δεν υπάρχουν μόνο 50 αποχρώσεις του γκρι (τοποθέτηση προιόντος ;-P).Ο κόσμος είναι πολύ διαφορετικός από όσο νομίζεις.Έχεις αναρωτηθεί ποιοι είναι αυτοί που ορίζουν ποιος θα είναι τι και γιατί;Στη ταινία κάποιοι έπαιρναν εντολές από μια κάμερα.
Αν είσαι τόσο έξυπνος για να παίρνεις διαταγές από μια κάμερα,ίσως αργήσεις να καταλάβεις πως από φύλακας
κατέληξες κρατούμενος..
Αν ο ΛΑΟΣ ήταν ταινία..
Ξανθόπουλος,Βούρτση,Πρέκας και πολύ του είναι.Τα τσικό της ΝουΔούλας είναι αξιοκαταφρόνητα.Αντί ταινίας,ένα ρεφρέν αφιερωμένο στον πρόεδρα
"Που'ναι τα χρόνια,ωραία χρόνια,που'χες το Πνεύμα μες τα μαλλιά"
BONUS MATERIAL
Ό,τι πιο αστείο έχω διαβάσει εδώ και ΠΟΛΥΥΥ καιρό στο διαδίκτυο.Την επόμενη φορά που θ'ακούσετε δημοσιογραφάρες ν'αγορεύουν για την ανωνυμία στο internet,τα blogs και άλλα τέτοια χαριτωμένα,γελάστε ακόμη πιο δυνατά και γεμίστε με καινούργια ονόματα τους γεννητικούς σας αδένες.
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=500923
Πάρε και αυτό για επιδόρπιο.
http://www.tanea.gr/opinions/all-opinions/article/5013030/mwlwpes/
(Τα σπαρταριστά κείμενα τα ανακάλυψα στο blog του γερογκρινιάρη,τα σέβη μου γέροντα).
Το σκοτεινό χωριό.Αλλά πολύ σκοτεινό όμως.Ακόμη χειρότερο κι από την -μάπα-ταινία.Οι πρεσβύτεροι κάνουν ό,τι μπορούν και δε μπορούν να τρομοκρατήσουν τους ανήλικους -βλέπε ψηφοφόρους-.Είναι άσχημα εκεί έξω,έχει τέρατα (Συριζα,αλλοδαποί,δραχμή,you name it).Να προσέχετε το κακό χρώμα -ενδιαφέρουσα σύμπτωση,στο φιλμ είναι το κόκκινο-.
Καθίστε εδώ,είστε ασφαλείς με τον Σαμαρά,το Φαήλο,το Μουρούτη και τα άλλα trolls,εεε,καλά παιδιά της μεγάλης (;) κεντρό(εε;)δεξιάς παράταξης.Μη πάτε πέρα απ'το δάσος,γιατί θα απογοητευτείτε.Θα ανακαλύψετε πως όλα είναι ψέματα.Είναι στημένο το κόλπο,να σας κρατάμε εδώ δηλητηριάζοντας τη λογική σας και ντοπάροντας τους φόβους σας,μη πάτε στο δάσος,θ'ανακαλύψετε κάτι φοβερό,εναλλακτικές λύσεις,άλλες αλήθειες ,την ευθύνη που πρέπει επιτέλους να αναλάβετε,της επιλογής.Μη πάτε στο δάσος..
Το ΠΑSHOCK θα ήταν..
Κάποιο από τα Resident Evil,τόσο χάλια δηλαδή.Η αρχική ιδέα δεν ήταν κακή (βλέπε πρώτη τετραετία και τα πρώτα παιχνίδια).Στη πορεία όμως χάθηκε η μπάλα,μετά από αρκετές -όλο και χειρότερες ,βλέπε Σημίτη,ΓΑΠ,Βενιγέλιο-συνέχειες ο μόνος σκοπός ήταν να βγάλουν λεφτά χωρίς να προσφέρουν τίποτα.Έτσι έχουμε ένα κόμμα ζόμπι,το 5% που παίρνει στις δημοσκοπήσεις είναι ανεξήγητο.Ή μάλλον έχει και ψηφοφόρους ζόμπι,που αφού τους έφαγαν τα μυαλά -που δεν είχαν- θέλουν να φάνε και τα τελευταία εγκεφαλικά κύτταρα που μας έχουν μείνει -και τα 6-.
Όλα αυτά τα ζόμπι (κόμματα,βουλευτές,ταινίες) δε χρειάζεται να τα πυροβολήσεις για να σωθείς.Γύρισε τους τη πλάτη,σταμάτα να τους δίνεις χρόνο και χρήμα,βρες μια καλή γωνία και απόλαυσε το θέαμα.Να τρώει ο ένας τον άλλο..
Η ΡΗΜΑΔ θα ήταν..
Όπως και η πρωταγωνίστρια της ταινίας,έτσι και το αριστερό κωλομπότσι της κυβέρνησης απλά ήθελε λίγη προσοχή,λίγη τρυφερότητα και ευαισθησία.
Είναι αριστεροί οι άνθρωποι,έχουν αρχές,ιδεολογία,ξεκάθαρο όραμα και όλα αυτά σε πολύ χαμηλές τιμές.Δε τους ενδιαφέρει η εξουσία και τα αξιώματα,αλλά η ουσία,ν'αφήσουν έργο και να υπηρετήσουν το λαό.
Έτσι και η Σούζαν στο έργο,είχε αρχές και στόχους,άσχετα αν εκμεταλλεύτηκε και ποδοπάτησε όποιον την εμπιστεύτηκε.Δε παρέκκλινε χιλιοστό από τα πιστέυω της,απλά οι υπόλοιποι δεν μπορούσαν ν'ανταποκριθούν στα υψηλά της ιδεώδη και την ηθική της ακεραιότητα.
Ας προσέξουν λιγάκι εκεί στη ΔΗΜΑΡ,όταν κάθεσαι τόσο ψηλά ιδεολογικά,ηθικά και πολιτικά,δε βλέπεις τίποτα,δε καταλαβαίνεις τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο.Ας δούνε και την ταινία,μήπως και καταλάβουν πως το κόμμα τους θα έχει την κατάληξη της πρωταγωνίστριας.Θαμμένο στο πάγο..
Αν ο ΣΦΥΡΙΖΑ ήταν ταινία..
Αν και ξεκίνησε καλά,δυστυχώς δε θα είναι τόσο καλή ταινία όπως το Truman Show.Σε αντίθεση με τον πρωταγωνιστή,ο ΣΥΡΙΖΑ ξέρει πως είναι όλα ψεύτικα και στημένα γύρω του.Το πολιτικό σύστημα,τα Μ.Μ.Ε.,η ευρωζώνη,το ευρώ.Και αντί να αποδράσει κάθεται.Προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του πως όλα είναι αληθινά,πως ίσως μπορούν να γίνουν αληθινά και μπορεί λίγο καλύτερα.
Κάθεται και περιμένει,τι ακριβώς;Το μετρό,τη δευτέρα παρουσία,τα γηρατειά,θα σας γελάσω.Περιμένει και προσπαθεί να τα έχει καλά με όλους (νοικοκυραίους,δεξιούς,αριστερούς,κτλ.).Όταν όμως προσπαθείς να τα έχεις καλά με όλους,δε τα έχεις καλά με κανένα.Όσο αμφιταλαντεύσαι και κάνεις μακροβούτια στα μισόλογα,επειδή τα γκαλοπ σε βγάζουν πρώτο και -νατο πετιέται- όπου να'ναι θα βγεις κυβέρνηση.τόσο πιο αργά θα αντικρίσεις το πικρό κωλοδάχτυλο της αλήθειας.
Θα σ'έχουν εγκαταλείψει όλοι και θα κλαις στα κιτρινισμένα σκηνικά σαν αρτίστα του βωβού..
Αν οι Καμμένοι ήταν ταινία..
Ήσουν τυχερός.Σου έπεσε για λίγο η εύνοια(στη ταινία λεφτά,σε σένα ένα μέρος των δεξιών ψηφοφόρων).Νόμιζες πως θα τα καταφέρεις.Δυστυχώς βρέθηκες ανάμεσα στο μεγάλο μαγαζί (λέγε με Ν.Δ,διαφθορά,διαπλεκόμενα κτλ.) και στον ψυχάκια που θέλει να ανέβει στην ιεραρχία του μαγαζιού.Δυστυχώς ο ψυχάκιας δεν έχει κανένα πρόβλημα να κάνει αυτά που εσύ δεν μπορείς.
Σε μια εποχή που η δεξιά έχει παραμορφωθεί τελείως και οι εκπρόσωποι της προσπαθούν να σπάσουν όλα τα ρεκόρ μαλακίας,αμορφωσιάς,προπαγάνδας και αποκτήνωσης,εσύ έχεις μείνει πίσω.
Πιθανόν η πολιτική σου καριέρα να μην έχει το τέλος του πρωταγωνιστή.Το να γυρίσεις κάποια στιγμή στο μεγάλο μαγαζί όμως,σα κλαμμένο κουτάβι δε μου φαίνεται και πολύ καλύτερο..
Αν το Κ.Κ.Ε. ήταν ταινία..
Aς με συγχωρήσουν οι συντελεστές της,ελπίζω και όσοι τους άρεσε(και μένα μου άρεσε πολύ).Το Κ.Κ.Ε. είναι ένας διαφορετικός George Valentin.Οι μέρες δόξας του έχουν περάσει εδώ και αιώνες.Είναι μια υστερική γεροντοκόρη.Κι αφού δε μπόρεσε ποτέ να αντέξει και να προσαρμοστεί στο παρόν και τον κόσμο,προσπαθεί να προσαρμόσει το παρόν στο παρελθόν του και να βάλει τον κόσμο στα μέτρα του.
Ο έρμος ο Valentin στη ταινία ήξερε πως δεν είχε ελπίδα στον ομιλούντα κινηματογράφο.Εσύ κόΚΚινΕ Valentin όχι μόνο δε το ξέρεις,αλλά επιμένεις πως όλοι οι υπόλοιποι είναι λάθος και όχι εσύ.Όταν κάνεις συνέδρια και βγάζεις αποφάσεις για το 1940,τον Βελουχιώτη,τον Ζαχαριάδη,τον Στάλιν και ό,τιδηποτε έγινε πριν 70 χρόνια,έχεις πρόβλημα.
Όταν προσπαθείς να καταλάβεις,ν'αλλάξεις και να ερμηνεύσεις τον κόσμο με μέσα του 1940,έχεις πρόβλημα.
Σιγά το νέο θα μου πεις.Και ο Ραιχ στη Μαζική ψυχολογία του φασισμού,έγραφε πως το ΚΚ Γερμανίας προσπαθούσε να ερμηνεύσει το κόσμο του 1930 με μέσα του 1880.
Μόνο που σε αντίθεση με τον Valentin του φιλμ,δεν θα έχει happy end για το ΚΚΕ.Ούτε Όσκαρς,ούτε λάμψη,ούτε δικαίωση.Νεκρή φύση από φορμόλη και σκόνη,σε κάποιο μουσείο που δεν θα πατάει κανένας..
Αν η χρυσή αυγή ήταν ταινία..
Για τους χρυσαυγίτες τα πράγματα είναι απλά.Άσπρο και μαύρο.Κάποιοι θα είναι οι φύλακες,οι καλοί,οι υπερασπιστές της φυλής,του έθνους,του αίματος και κάποιοι οι κρατούμενοι,τα μιάσματα,οι κατώτεροι.
Μόνο που δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα.Δεν υπάρχει άσπρο-μαύρο,δεν υπάρχουν μόνο 50 αποχρώσεις του γκρι (τοποθέτηση προιόντος ;-P).Ο κόσμος είναι πολύ διαφορετικός από όσο νομίζεις.Έχεις αναρωτηθεί ποιοι είναι αυτοί που ορίζουν ποιος θα είναι τι και γιατί;Στη ταινία κάποιοι έπαιρναν εντολές από μια κάμερα.
Αν είσαι τόσο έξυπνος για να παίρνεις διαταγές από μια κάμερα,ίσως αργήσεις να καταλάβεις πως από φύλακας
κατέληξες κρατούμενος..
Αν ο ΛΑΟΣ ήταν ταινία..
Ξανθόπουλος,Βούρτση,Πρέκας και πολύ του είναι.Τα τσικό της ΝουΔούλας είναι αξιοκαταφρόνητα.Αντί ταινίας,ένα ρεφρέν αφιερωμένο στον πρόεδρα
"Που'ναι τα χρόνια,ωραία χρόνια,που'χες το Πνεύμα μες τα μαλλιά"
BONUS MATERIAL
Ό,τι πιο αστείο έχω διαβάσει εδώ και ΠΟΛΥΥΥ καιρό στο διαδίκτυο.Την επόμενη φορά που θ'ακούσετε δημοσιογραφάρες ν'αγορεύουν για την ανωνυμία στο internet,τα blogs και άλλα τέτοια χαριτωμένα,γελάστε ακόμη πιο δυνατά και γεμίστε με καινούργια ονόματα τους γεννητικούς σας αδένες.
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=500923
Πάρε και αυτό για επιδόρπιο.
http://www.tanea.gr/opinions/all-opinions/article/5013030/mwlwpes/
(Τα σπαρταριστά κείμενα τα ανακάλυψα στο blog του γερογκρινιάρη,τα σέβη μου γέροντα).
Τετάρτη 24 Απριλίου 2013
ΠΑΣΟΚ και Iron Maiden
Αφορμή και έμπνευση γι'αυτό το κείμενο ήταν ένα σχόλιο στο site του Metal Hammer και η απάντηση που ξεκλείδωσε τη σκέψη (thanks daprof).
Μεγάλο κομμάτι του metal κοινού στη χώρα μας έχει μια δογματική ψύχωση\σχέση με τη μουσική που ακούει και περισσότερο με τους Iron Maiden.Τόσο στον πραγματικό όσο και στον ψηφιακό κόσμο,δεν έχω δει τέτοια οπαδική προσκόλληση με άλλο συγκρότημα.
Δε μιλάμε για γούστα,στα γούστα νταβατζής δε μπαίνει.Μιλάμε όμως για αυτοτύφλωση κομματικού τύπου.Θα ήταν εύκολη(και αφόρητα κοινότυπη) η παρομοίωση με τη ΚΝΕ.
ΠΑΣΟΚ και Maiden μεγαλούργησαν στα '80s.Ταυτίστηκαν απόλυτα με τη συγκεκριμένη δεκαετία.
Από τη μια ένα κόμμα που διαμόρφωσε τη σύγχρονη Ελλάδα,οριοθετώντας την έννοια "διαφθορά",με χιλιάδες οπαδούς ακόμα μεθυσμένους από την αύρα του μεγάλου αρχηγού.To ΠΑΣΟΚ δεν είναι κόμμα,είναι τρόπος ζωής.
Από την άλλη ένα συγκρότημα-συνώνυμο με το metal στα '80's (απόλυτα δίκαια) αυτοπαρωδία και σκιά του εαυτού του τα επόμενα 20 χρόνια,με έλληνες ακροατές (sic) που το ημερολόγιο τους,κάθε χρόνο γράφει 1986,άντε 1988.
Αναρωτιέμαι αν και σε άλλες χώρες υπάρχουν τέτοιοι οπαδοί.Maidenοφρουροί που τα βλέπουν όλα μαγικά.Δε γράφω για αυτούς που τους αρέσει η μουσική,που έχουν μια έστω ερωτική εμμονή με το συγκρότημα.Υπάρχει μια λεπτή,ίσως δυσδιάκριτη γραμμή που όμως ξεχωρίζει οπαδούς από οπαδούς.
Για τύπους που δε σηκώνουν κουβέντα για το ο,τιδήποτε έχει να κάνει με τη μπάντα.Που ο αρχηγός έχει πάντα δίκιο.Δε γίνεται να πεις κάτι για τον Gers,δεν υπάρχει κάτι αρνητικό για τον Bailey.Αν είσαι κάτω από 25,δεν δικαιούσαι να ομιλείς αρνητικά για τους Maiden,αν είσαι κάτω από 20,δεν δικαιούσαι να μιλάς γενικά για τους Maiden.
Πρέπει να έχεις υπόβαθρο,πτυχιακή και τουλάχιστον δύο μεταπτυχιακά πάνω στο στο συγκρότημα για να μπορείς να μιλήσεις.
Το κείμενο είναι εσκεμμένα υπερβολικό για να τονίσει τις αντιθέσεις με την ατελείωτη φέτα που έχει σαπίσει εδώ και χρόνια.Τα στερεότυπα σε μια μουσική είναι τα χαρακτηριστικά της ταυτότητας της τα πρώτα χρόνια.Η διατήρηση τους στη συνέχεια είναι μια μορφή παράδοσης -αισθητικής αυτοεπιβεβαίωσης-,ο αυτοσαρκασμός και η αυτοδιακωμώδηση δείγμα υγείας.
Δε γίνεται όμως να ακούω και να διαβάζω τύπους που την έχουν δει αρχιεπίσκοποι και καθοδηγητές,να πορδορητορεύουν για τα παλιά,καλά,αγνά χρόνια,το μυστικό του ατσαλιού που νοθεύτηκε και άλλες σάπιες κλανιές.
Δεν υπάρχουν τα καλά,παλιά,χρόνια.Καλή μουσική εβγαίνε και πριν 10,20,30 χρόνια,καλή βγαίνει και τώρα.Αν εσύ μασκαρεύεις τη νοσταλγία σου με ρομαντικές σάλτσες,η αλήθεια παραμένει.Νοσταλγείς μια εποχή που δεν είχες υποχρεώσεις,ήσουν ξέγνοιαστος,νεότερος και το μέλλον σου φαινόταν κάτι πολύ μακρινό.
Η μεγαλύτερη έννοια σου ήταν που θα πας το Σάββατο,πως θα ξεμοναχιάσεις την μπροστινή και πως θα κλέψεις τα ρέστα από το σούπερ μάρκετ για να πάρεις CD.Δεν ήταν καλύτερη η εποχή,εσύ πέρναγες καλύτερα.Και κάποιος άλλος νοσταλγούσε τη δικιά του εφηβεία\φοιτητική ζωή και η αλυσίδα φτάνει μέχρι τον Αυστραλοπίθηκο που νοσταλγούσε τη πρώτη του σπηλιά.
Και βγάζεις έμμεσα\υποσυνείδητα τη ζήλια σου στις νέες γενιές.Που αν δε το έχεις καταλάβει γελάνε μαζί σου.Που είναι καλύτερα ενημερωμένες,ένα μέρος πολύ πιο ανοιχτόμυαλο και απολαμβάνει τη μουσική όπως δε θα μπορέσεις ποτέ.
Το internet,είπες;Μακάρι να υπήρχε και στην εφηβεία μου.Θα είχα γλυτώσει πολλές πατάτες.Η σωστή χρήση είναι που του δίνει αξία.Αν εσύ χρειάζεσαι γραμμόφωνο για ν'ακούσεις το ατσάλι να ριγεί ,πρόσεχε εκεί στη σπηλιά μη πέσει νερό και στο χαλάσει.
Ξοδεύω άσκοπα ψηφιακό μελάνι το ξέρω,όμως έχω βαρεθεί το μεταλλοπατερισμό σε όλες του τις μορφές, το politically correct που διαμορφώνεται και όλα τα νεκρόφιλα κλισέ."Ο σωστός μεταλλάς δε κατεβάζει,δε βλέπει τηλεόραση,δε κλάνει όταν ακούει Sabbath κτλ.".
Όταν θα σταματήσουν να βγαίνουν CD βάλτε το router στο πάτο και καλή λευτεριά.Η αγάπη για τη μουσική και το συναίσθημα δεν μπορούν να μετρηθούν.Maidenοφρουροί και μεταλλοτσολιάδες ίσως πάντα θα υπάρχουν όπως και γενικά άνθρωποι που θα ζουν με -ή στο- παρελθόν,ταμπουρωμένοι πίσω από τα στερεότυπα.
Όσο όμως θα υπάρχουν ακροατές με ανοιχτά αυτιά,μυαλά,φαντασία,αυτοσαρκασμό και πάθος,αυτή η μουσική θα ανανεώνεται,θα εμπλουτίζεται,θα συνεχίζει να εμπνέει και να διατηρεί τον εφηβικό της ενθουσιασμό.
Βάλτε τις παρωπίδες στα σκουπίδια και βγάλτε το μυαλό από'κει..
Μεγάλο κομμάτι του metal κοινού στη χώρα μας έχει μια δογματική ψύχωση\σχέση με τη μουσική που ακούει και περισσότερο με τους Iron Maiden.Τόσο στον πραγματικό όσο και στον ψηφιακό κόσμο,δεν έχω δει τέτοια οπαδική προσκόλληση με άλλο συγκρότημα.
Δε μιλάμε για γούστα,στα γούστα νταβατζής δε μπαίνει.Μιλάμε όμως για αυτοτύφλωση κομματικού τύπου.Θα ήταν εύκολη(και αφόρητα κοινότυπη) η παρομοίωση με τη ΚΝΕ.
ΠΑΣΟΚ και Maiden μεγαλούργησαν στα '80s.Ταυτίστηκαν απόλυτα με τη συγκεκριμένη δεκαετία.
Από τη μια ένα κόμμα που διαμόρφωσε τη σύγχρονη Ελλάδα,οριοθετώντας την έννοια "διαφθορά",με χιλιάδες οπαδούς ακόμα μεθυσμένους από την αύρα του μεγάλου αρχηγού.To ΠΑΣΟΚ δεν είναι κόμμα,είναι τρόπος ζωής.
Από την άλλη ένα συγκρότημα-συνώνυμο με το metal στα '80's (απόλυτα δίκαια) αυτοπαρωδία και σκιά του εαυτού του τα επόμενα 20 χρόνια,με έλληνες ακροατές (sic) που το ημερολόγιο τους,κάθε χρόνο γράφει 1986,άντε 1988.
Αναρωτιέμαι αν και σε άλλες χώρες υπάρχουν τέτοιοι οπαδοί.Maidenοφρουροί που τα βλέπουν όλα μαγικά.Δε γράφω για αυτούς που τους αρέσει η μουσική,που έχουν μια έστω ερωτική εμμονή με το συγκρότημα.Υπάρχει μια λεπτή,ίσως δυσδιάκριτη γραμμή που όμως ξεχωρίζει οπαδούς από οπαδούς.
Για τύπους που δε σηκώνουν κουβέντα για το ο,τιδήποτε έχει να κάνει με τη μπάντα.Που ο αρχηγός έχει πάντα δίκιο.Δε γίνεται να πεις κάτι για τον Gers,δεν υπάρχει κάτι αρνητικό για τον Bailey.Αν είσαι κάτω από 25,δεν δικαιούσαι να ομιλείς αρνητικά για τους Maiden,αν είσαι κάτω από 20,δεν δικαιούσαι να μιλάς γενικά για τους Maiden.
Πρέπει να έχεις υπόβαθρο,πτυχιακή και τουλάχιστον δύο μεταπτυχιακά πάνω στο στο συγκρότημα για να μπορείς να μιλήσεις.
Το κείμενο είναι εσκεμμένα υπερβολικό για να τονίσει τις αντιθέσεις με την ατελείωτη φέτα που έχει σαπίσει εδώ και χρόνια.Τα στερεότυπα σε μια μουσική είναι τα χαρακτηριστικά της ταυτότητας της τα πρώτα χρόνια.Η διατήρηση τους στη συνέχεια είναι μια μορφή παράδοσης -αισθητικής αυτοεπιβεβαίωσης-,ο αυτοσαρκασμός και η αυτοδιακωμώδηση δείγμα υγείας.
Δε γίνεται όμως να ακούω και να διαβάζω τύπους που την έχουν δει αρχιεπίσκοποι και καθοδηγητές,να πορδορητορεύουν για τα παλιά,καλά,αγνά χρόνια,το μυστικό του ατσαλιού που νοθεύτηκε και άλλες σάπιες κλανιές.
Δεν υπάρχουν τα καλά,παλιά,χρόνια.Καλή μουσική εβγαίνε και πριν 10,20,30 χρόνια,καλή βγαίνει και τώρα.Αν εσύ μασκαρεύεις τη νοσταλγία σου με ρομαντικές σάλτσες,η αλήθεια παραμένει.Νοσταλγείς μια εποχή που δεν είχες υποχρεώσεις,ήσουν ξέγνοιαστος,νεότερος και το μέλλον σου φαινόταν κάτι πολύ μακρινό.
Η μεγαλύτερη έννοια σου ήταν που θα πας το Σάββατο,πως θα ξεμοναχιάσεις την μπροστινή και πως θα κλέψεις τα ρέστα από το σούπερ μάρκετ για να πάρεις CD.Δεν ήταν καλύτερη η εποχή,εσύ πέρναγες καλύτερα.Και κάποιος άλλος νοσταλγούσε τη δικιά του εφηβεία\φοιτητική ζωή και η αλυσίδα φτάνει μέχρι τον Αυστραλοπίθηκο που νοσταλγούσε τη πρώτη του σπηλιά.
Και βγάζεις έμμεσα\υποσυνείδητα τη ζήλια σου στις νέες γενιές.Που αν δε το έχεις καταλάβει γελάνε μαζί σου.Που είναι καλύτερα ενημερωμένες,ένα μέρος πολύ πιο ανοιχτόμυαλο και απολαμβάνει τη μουσική όπως δε θα μπορέσεις ποτέ.
Το internet,είπες;Μακάρι να υπήρχε και στην εφηβεία μου.Θα είχα γλυτώσει πολλές πατάτες.Η σωστή χρήση είναι που του δίνει αξία.Αν εσύ χρειάζεσαι γραμμόφωνο για ν'ακούσεις το ατσάλι να ριγεί ,πρόσεχε εκεί στη σπηλιά μη πέσει νερό και στο χαλάσει.
Ξοδεύω άσκοπα ψηφιακό μελάνι το ξέρω,όμως έχω βαρεθεί το μεταλλοπατερισμό σε όλες του τις μορφές, το politically correct που διαμορφώνεται και όλα τα νεκρόφιλα κλισέ."Ο σωστός μεταλλάς δε κατεβάζει,δε βλέπει τηλεόραση,δε κλάνει όταν ακούει Sabbath κτλ.".
Όταν θα σταματήσουν να βγαίνουν CD βάλτε το router στο πάτο και καλή λευτεριά.Η αγάπη για τη μουσική και το συναίσθημα δεν μπορούν να μετρηθούν.Maidenοφρουροί και μεταλλοτσολιάδες ίσως πάντα θα υπάρχουν όπως και γενικά άνθρωποι που θα ζουν με -ή στο- παρελθόν,ταμπουρωμένοι πίσω από τα στερεότυπα.
Όσο όμως θα υπάρχουν ακροατές με ανοιχτά αυτιά,μυαλά,φαντασία,αυτοσαρκασμό και πάθος,αυτή η μουσική θα ανανεώνεται,θα εμπλουτίζεται,θα συνεχίζει να εμπνέει και να διατηρεί τον εφηβικό της ενθουσιασμό.
Βάλτε τις παρωπίδες στα σκουπίδια και βγάλτε το μυαλό από'κει..
Δευτέρα 22 Απριλίου 2013
Κωμωδία ; Όχι ευχαριστώ.
Το είδος που βλέπω λιγότερο εδώ και πολλά χρόνια.Οι αμερικλάνικες διολισθαίνουν όλο και πιο πολύ σε ένα χιούμορ εφήβου δεκαετίας '80.
Hangover ;Μαλακίτσα.Horrible Bosses; Ο Farrell ήταν απίστευτος,οι 3 πρωταγωνιστές όμως ήταν κατσίφλωρες,ημίπουστες και τόσο κακοί ηθοποιοί που δε θα έπρεπε να είναι στον ίδιο πλανήτη με τον Spacey.
Το αναρχικό\ψυχεδελικό χιούμορ των Z.A.Z. (Airplane,Naked Gun) έχει μεταλλαχθεί σε χυδαιότητες σεφερλικού επιπέδου.
Για να μη παρεξηγηθώ,δεν είμαι κανένας λόρδος σε πύργο,ούτε διανοούμενος του freddo,που βλέπω μόνο σαιξπηρικές κωμωδίες και στο τσακίρ κέφι,Yes Minister και Μonty Pythons.Kαι Ψάλτη γουστάρουμε,αλλά εδώ και πολυυυύ καιρό,οι κωμωδίες δε βλέπονται.
Δεν έχει μείνει κανένας να γράψει ένα σενάριο της προκοπής,δύο ατάκες που να τρώγονται;Ο Άλεν είναι ντεφορμέ μετά τον Πράσινο Σκορπιό (το καλύτερο του τα τελευταία 20 χρόνια).Δε περιμένω να ξαναβγεί Κλουζώ και Sellers.Έστω όμως κάτι έξυπνο και με στυλ,μια Γυναικάρα με τα Κόκκινα,ένα Δε Βλέπω,δεν Ακούω τίποτα.
Όσο και να στίψω το μυαλό μου,δύο κωμωδίες θυμάμαι που πραγματικά μου άρεσαν.
Ο Thorton είναι πιο θεός από ποτέ,ο ορισμός του μαύρου,κυνικού χιούμορ,ο πιτσιρικάς ένα cartoon μεταμφιεσμένο (όχι πολύ πειστικα..) σε άνθρωπο,ο νάνος -sorry,little people- γιγάντιο γέλιο,ο Bernie Mac ημίθεος,τι άλλο να ζητήσει κανείς;
Ακόμη και την τέταρτη φορά που την είδα γέλασα,μακάρι το επόμενο να βλέπεται.
Η δεύτερη ταινία της Three Flavours Cornetto trilogy σκοτώνει.Λύνει χειρόφρενα,βάζει ταχύτητα δίνης και αφήνει έτη φωτός πίσω της το Shaun Of The Dead που προηγήθηκε (καλούτσικο).
Ο σούπερ μπάτσος Nicholas Angel παίρνει μετάθεση στο πιο ήσυχο χωριό της Αγγλίας και λίγο πριν πεθάνει από πλήξη,γαμιέται η πλάση.Ο Pegg είναι ξεκαρδιστικός.Και η παραμικρή του κίνηση,το πιο φευγαλέο ανθυπομειδίαμα απόλαυση,το σοβαρό και συγκεντρωμένο στυλ του ρόλου του που σιγά σιγά διαλύεται είναι υποδειγματικό,ο δε Frost είναι όλα τα Looney Tunes μαζί.Πραγματικά δε ξέρω πως η τρίτη ταινία θα ξεπεράσει αυτή την εξαιρετική σάτιρα ταινιών δράσης.SWAN!
BONUS DISK
Δε νομίζω πως ο Pegg θα ξεπεράσει ποτέ το Hot Fuzz.Εδώ όμως το παλεύει.Δύο κακομοίρηδες εκβιάζουν ιερέα και φυσικά γίνεται της βίζιτας.Δε θα πάτε για μεταμόσχευση νεφρού,αλλά έχει τις στιγμές του,ακόμα και ο φουφάκος Schwimmer δεν είναι κακός.
Ανάθεμα αν το έχει δει κανείς αυτό.Άλλος ένας θησαυρός της πλήξης κι της αυπνοίας.'04 ή '05,κατά τις δύο το βάζω στο Σταρ.Δε το έχω πετύχει από την αρχή,ήμουν έτοιμος να το κλείσω μέχρι που πέφτει η σκηνή του σεξ.Μια κλασική στιγμή που πρέπει να βρει τη θέση της στο πάνθεον της κωμωδίας.
Δημιουργός της ταινίας ο Alan Spencer,γνωστός για το Sledge Hammer (προβλήθηκε από το Mega στις πρώτες του χρονιές).Ο Spencer αν δεν έχει και τις πιο ευχάριστες αναμνήσεις από τα γυρίσματα,καθώς δεν είχε τον έλεγχο ούτε και τα χρήματα που ήθελε,στο Hexed έβαλε γκολ με 9 παίκτες.
Με προυπολογισμό $700.000 το φιλμ είχε τα τετραπλάσια έσοδα.Συνοπτικά η ιστορία έχει ως πρωταγωνιστή τον ρεσεψιονίστ Matthew,που προσπαθεί να γεμίσει την μίζερη ζωή του με ψέματα και παραμύθια.Έχει εμμονή με το μοντέλο Hexina,οι συνάδελφοι του τον παίρνουν στο ψιλό (εκτός από τη ερωτευμένη μαζί του Gloria),η ζωή του θα συνέχιζε να είναι βαρετή και αδιάφορη,μέχρι που η Hexina εμφανίζεται στο ξενοδοχείο.
Όσοι θυμάστε το Sledge Hammer,περίπου θα καταλάβατε τι παίζει εδώ.Χιούμορ συγγενικό των Z.A.Z.,αλλά με αρκετές ατάκες,το Hexed είναι μια παρωδία των ερωτικών θρίλερ (πολύ trendy εκείνη την περίοδο μετά το Βασικό Ένστικτο).
Β εθνική η παραγωγή,κάποια αστεία αγγίζουν τα όρια της σάχλας,όμως η ταινία έχει γέλιο.Η Christian διακωμωδεί βιτριολικά το στερεότυπο femme fatale,ο Gross είναι φάτσα, ο αστυνόμος Ferguson αστειότερος όλων.
Εχει ρυθμό το Hexed και βάζει τα γκολ του θεαματικά,δε θα πάρει το κύπελλο,είναι όμως από τις ομάδες μικρότερης κατηγορίας που πετάει έξω τα φαβορί και κερδίζει για λίγο τα μεγάλα φώτα.
Hangover ;Μαλακίτσα.Horrible Bosses; Ο Farrell ήταν απίστευτος,οι 3 πρωταγωνιστές όμως ήταν κατσίφλωρες,ημίπουστες και τόσο κακοί ηθοποιοί που δε θα έπρεπε να είναι στον ίδιο πλανήτη με τον Spacey.
Το αναρχικό\ψυχεδελικό χιούμορ των Z.A.Z. (Airplane,Naked Gun) έχει μεταλλαχθεί σε χυδαιότητες σεφερλικού επιπέδου.
Για να μη παρεξηγηθώ,δεν είμαι κανένας λόρδος σε πύργο,ούτε διανοούμενος του freddo,που βλέπω μόνο σαιξπηρικές κωμωδίες και στο τσακίρ κέφι,Yes Minister και Μonty Pythons.Kαι Ψάλτη γουστάρουμε,αλλά εδώ και πολυυυύ καιρό,οι κωμωδίες δε βλέπονται.
Δεν έχει μείνει κανένας να γράψει ένα σενάριο της προκοπής,δύο ατάκες που να τρώγονται;Ο Άλεν είναι ντεφορμέ μετά τον Πράσινο Σκορπιό (το καλύτερο του τα τελευταία 20 χρόνια).Δε περιμένω να ξαναβγεί Κλουζώ και Sellers.Έστω όμως κάτι έξυπνο και με στυλ,μια Γυναικάρα με τα Κόκκινα,ένα Δε Βλέπω,δεν Ακούω τίποτα.
Όσο και να στίψω το μυαλό μου,δύο κωμωδίες θυμάμαι που πραγματικά μου άρεσαν.
Ο Thorton είναι πιο θεός από ποτέ,ο ορισμός του μαύρου,κυνικού χιούμορ,ο πιτσιρικάς ένα cartoon μεταμφιεσμένο (όχι πολύ πειστικα..) σε άνθρωπο,ο νάνος -sorry,little people- γιγάντιο γέλιο,ο Bernie Mac ημίθεος,τι άλλο να ζητήσει κανείς;
Ακόμη και την τέταρτη φορά που την είδα γέλασα,μακάρι το επόμενο να βλέπεται.
Ο σούπερ μπάτσος Nicholas Angel παίρνει μετάθεση στο πιο ήσυχο χωριό της Αγγλίας και λίγο πριν πεθάνει από πλήξη,γαμιέται η πλάση.Ο Pegg είναι ξεκαρδιστικός.Και η παραμικρή του κίνηση,το πιο φευγαλέο ανθυπομειδίαμα απόλαυση,το σοβαρό και συγκεντρωμένο στυλ του ρόλου του που σιγά σιγά διαλύεται είναι υποδειγματικό,ο δε Frost είναι όλα τα Looney Tunes μαζί.Πραγματικά δε ξέρω πως η τρίτη ταινία θα ξεπεράσει αυτή την εξαιρετική σάτιρα ταινιών δράσης.SWAN!
BONUS DISK
Δημιουργός της ταινίας ο Alan Spencer,γνωστός για το Sledge Hammer (προβλήθηκε από το Mega στις πρώτες του χρονιές).Ο Spencer αν δεν έχει και τις πιο ευχάριστες αναμνήσεις από τα γυρίσματα,καθώς δεν είχε τον έλεγχο ούτε και τα χρήματα που ήθελε,στο Hexed έβαλε γκολ με 9 παίκτες.
Με προυπολογισμό $700.000 το φιλμ είχε τα τετραπλάσια έσοδα.Συνοπτικά η ιστορία έχει ως πρωταγωνιστή τον ρεσεψιονίστ Matthew,που προσπαθεί να γεμίσει την μίζερη ζωή του με ψέματα και παραμύθια.Έχει εμμονή με το μοντέλο Hexina,οι συνάδελφοι του τον παίρνουν στο ψιλό (εκτός από τη ερωτευμένη μαζί του Gloria),η ζωή του θα συνέχιζε να είναι βαρετή και αδιάφορη,μέχρι που η Hexina εμφανίζεται στο ξενοδοχείο.
Όσοι θυμάστε το Sledge Hammer,περίπου θα καταλάβατε τι παίζει εδώ.Χιούμορ συγγενικό των Z.A.Z.,αλλά με αρκετές ατάκες,το Hexed είναι μια παρωδία των ερωτικών θρίλερ (πολύ trendy εκείνη την περίοδο μετά το Βασικό Ένστικτο).
Β εθνική η παραγωγή,κάποια αστεία αγγίζουν τα όρια της σάχλας,όμως η ταινία έχει γέλιο.Η Christian διακωμωδεί βιτριολικά το στερεότυπο femme fatale,ο Gross είναι φάτσα, ο αστυνόμος Ferguson αστειότερος όλων.
Εχει ρυθμό το Hexed και βάζει τα γκολ του θεαματικά,δε θα πάρει το κύπελλο,είναι όμως από τις ομάδες μικρότερης κατηγορίας που πετάει έξω τα φαβορί και κερδίζει για λίγο τα μεγάλα φώτα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)