Blablaland #6

"Δεν είμαι καλά"
"Τι έχεις;"
"Περνάω περίεργη φάση"
"Άλλη μια παγκόσμια πρωτοτυπία και πρωτιά"
"Σοβαρά μιλάω"
"Και'γω σοβαρά γελάω"
"Περνάω πάρα πολύ περίεργη φάση"
"Σιγά το νέο, εγώ περνάω περίεργη φάση από τότε που γεννήθηκα"
"Δε ξέρω τι θέλω"
"Μ'αρέσει που κατηγορείς τις γυναίκες, αλλά εσύ είσαι χειρότερος"
"Αφού καμία δε ξέρει τι θέλει"
"Υπάρχει κάτι που σίγουρα δε το θέλουν. Εσένα"
"Δε με βοηθάς"
"Δε με βοηθάς να σε βοηθήσω" 
"Δε μπορώ. Λίγο η εργασιακή ανασφάλεια, τα οικονομικά,η παγκόσμια πολιτική αστάθεια, ο Ολυμπιακός που χάνει το πρωτάθλημα, ο κινηματογράφος που από τέχνη έχει εκφυλιστεί σε αναλώσιμο προϊόν και φτηνό εργαλείο προπαγάνδας"
"Δε σε πήρε ε;"
"Όχι, έχει μια βδομάδα"
"Τι της έκανες;"
"Εγώ; Τίποτα"
"Ε τότε γι'αυτό έφυγε"
"Μη μου σπας τα νεύρα. Πάνω που αρχίσαμε να ερχόμαστε πιο κοντά, το έβαλε στα πόδια.Πάλι"
"Και'συ το ίδιο δεν έκανες;"
"Πότε;"
"Πριν από δύο μήνες"
"Κρατάμε σκορ;"
"Δε ξέρω, ποιος κερδίζει;"
"Η κάβα απέναντι"
"Λέγε ρε τι της έκανες της κοπέλας"
"Τίποτα σου λέω, έχει προβλήματα. Δε μπορεί τη δέσμευση"
"Ταιριάζετε"
"Έχει άσχημα βιώματα"
"Και'συ  από το άσυλο που σε μαζέψαμε, αλλά κοίτα τι πρόοδο έχεις κάνει"
"Ίσως φταίει η διαφορά ηλικίας. Συμπεριφέρεται σαν κακομαθημένο παιδάκι"
"Σιγά το πρόβλημα. Εσύ στις πιο ώριμες στιγμές σου, είσαι στη καλύτερη 15 χρονών πνευματικά. Οπότε με λίγη υπομονή, θα τα βρείτε"
"Δε με βοηθάς"
"Αν είναι να αυτοκτονήσεις, θα κάνω ό,τι περνάει απ'το χέρι μου"
"Δεν είμαι καλά σου λέω. Μαζί της ένιωσα 25 ξανά, ένιωσα πιο νέος κι από την εφηβεία μου. Για πρώτη φορά μετά από καιρό, ονειρεύομαι το μέλλον αντί να το φοβάμαι. Όταν είμαι μαζί της, νιώθω πως η ζωή είναι video game και εκείνη το cheat που μου δίνει άπειρες ζωές και όλα τα όπλα. Δίπλα της αισθάνομαι πως μπορώ να κάνω τα πάντα"
"Σε αυτή τα είπες;"
"Τα είπα"
"Και;"
"Εξαφανίστηκε"
"Δε τη ξέρω,όμως όσο περισσότερα μου λες, τόσο περισσότερο την εκτιμώ"
"Λέγε ρε τι να κάνω"
"Γιατί ρωτάς εμένα; Τόσες ταινίες έχεις δει, σε κάποια θα υπάρχει η λύση στο πρόβλημα σου. Βρες τη σκηνή, προσάρμοσε την στις ειδικές ανάγκες σου και θα δεις. Άλλωστε αυτό δε κάνεις κάθε φορά;"
"Ναι. Όμως δε πιάνει πάντα. Θυμάσαι με τη Στέλλα, που της τραγούδησα σαν τον Heath Ledger στο 10 Things I Hate About You;"
"Λογικό δεν είναι;Δεν είσαι όμορφος ή ταλαντούχος σαν τον Ledger και αντί για το I Can't Take My Eyes Off You,ε σύ τραγούδησες Ozzy Osbourne!"
"Δεν είναι τραγουδάρα το Close My Eyes Forever;"
"Όχι αν τραγουδάς σαν φάλαινα με κολικό"
"Αηδίες, απλά η Στέλλα δεν είχε γούστο, ούτε στους άντρες, ούτε στη μουσική"
"Η Στέλλα  δεν είχε πρόβλημα στην ακοή,γ ια αυτό δεν είχες καμιά ελπίδα!"
"Τέλος πάντων,τώρα τι κάνουμε;"
"Άκουσε με μικρέ μου μυαλοσεισμόπληκτε. Ο Κάρλος Φουέντες είχε γράψει σε ένα βιβλίο του, πως η γυναίκα πάνω απ'όλα, θέλει το χρόνο σου. Περισσότερο από τα χρήματα ή τον πόθο. Θέλει να νιώθει πως ο χρόνος που της αφιερώνεις,ε ίναι αποκλειστικά δικός της. Κάπου εκεί βρίσκεται το λάθος σου"
"Ίσως να έχεις δίκιο. Φοβήθηκα.. Ότι είναι πολύ όμορφο για να κρατήσει. Και αν περάσει καιρός, θα είναι πολύ επώδυνο. Όμως όταν είμαστε μαζί.. Είναι σαν αναβολικό για τις αισθήσεις,τα συναισθήματα και τις σκέψεις μου. Σαν να αισθάνομαι και να σκέφτομαι για πρώτη φορά. Το γέλιο της έχει γίνει η μονάδα μέτρησης της ευτυχίας, και το μέτρο σύγκρισης για όλα .Όταν είμαι δίπλα της, νιώθω πως για πρώτη φορά,ο χρόνος μου ανήκει."
"Πιο πολύ κι από το Rocky 4;"
"Πιο πολύ"
"Η κατάσταση είναι πιο σοβαρή από όσο νόμιζα"
"Γιατρέ μου θα ζήσω;"
"Δυστυχώς για όλους μας ναι"
"Και τι θεραπεία προτείνετε;"
"Πάμε για 4-5 μπουκάλια σίγουρα. Πολύ ξενύχτι. Θα ξεκινήσουμε με τη γνωστή playlist, που έχει τα πιο καψούρικα και κοψοφλέβικα από Zeppelin,Whitesnake,Stones,Free,Fleetwood Mac -μόνο με Peter Green- και John Mayall, και ως συνήθως,θα καταλήξουμε στη δισκογραφία του Πάριου. Να την ακούμε από την αρχή μέχρι το τέλος, από το τέλος στην αρχή, εντός,εκτός και επί τα αυτά"
"Μεγάλη η χάρη του, πόσα μπουκάλια έχουμε κάνει τάμα στην αγιότητα του.."
"Βοήθεια μας.."
"Δεν είμαι καλά, τι θα κάνω;"
"Πήγαινε να την βρεις. Εξάντλησε τις πιθανότητες και τις επιλογές σου.Α κόμη και αν δε τα καταφέρεις, τουλάχιστον δεν θα μετανιώσεις γιατί δεν προσπάθησες. Πες της όλα αυτά που μου είπες. Κακώς δεν της τα έχεις πει τόσο καιρό. Αιφνιδίασε την, άρπαξε την και φίλα την. Μόνο έτσι θα μάθεις πραγματικά"
"Και 'συ που το ξέρεις;"
"Σε τόσες ταινίες το έχουν κάνει, λες να μη ξέρουν;"

                      

Blablaland #5

"Θυμάσαι ποια ήταν ο πρώτος σου έρωτας;"
"Αυτή με θυμάται;"
"Λέγε ρε μυαλοπυρόπληκτε"
"Δε θυμάμαι"
"Καλά δε θυμάσαι το πρώτο σου έρωτα; Δεν ήσουν ερωτευμένος στο δημοτικό;"
"Ήμουν"
"Με ποια;"
"Με το Ντέταρι"
"Είχα ξεχάσει πως πήγαινες σε σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Καλά,άστο το δημοτικό, στο γυμνάσιο, δεν σου άρεσε καμία;"
"Η Βάσια, τρία χρόνια ήμουν ερωτευμένος μαζί της"
"Και;"
"Κεμπάπ"
"Έγινε τίποτα;"
"Περισσότερη προσοχή έδινε στις τσίχλες κάτω απ'το θρανίο της, παρά σε μένα"
"Έξυπνη κοπέλα. Την έψαξες στο facebook;"
"Ναι, παντρεμένη με δύο παιδιά. Έχει γίνει σαν κομοδίνο που κατάπιε σύνθετο. Δε ξέρεις πόσο το χάρηκα"
"Φαντάσου να είχε γίνει και τίποτα μεταξύ σας.. Ο Χάνιμπαλ της Δυτικής Αττικής θα είχες γίνει"
"Άσε ρε πονηρέ. Για πες μας, ποιανής την απόρριψη πληρώνουμε 30 χρόνια μετά;"
"Ειρήνη την έλεγαν, ήταν η πιο ψηλή στη τάξη. Και δεν με απέρριψε, δημοτικό ήταν"
"Α δηλαδή δεν σε απέρριψε; Παίζατε το γιατρό στα διαλείμματα;"
"Όχι. Για να σε απορρίψει κάποια, πρέπει να γνωρίζει την ύπαρξη σου. Άρα τεχνικά δεν είναι απόρριψη"
"Η λογική μόλις βγήκε νοκ άουτ, και δεν ήταν τεχνικό"
"Καλά να είναι η κοπέλα. Θυμάσαι καμία από το λύκειο;"
"Που να τις θυμάμαι; Αφού κάθε εβδομάδα ήμουν ερωτευμένος με άλλη"
"Και'γω το ίδιο. Ήταν ωραία.. Τουλάχιστον με έπιανε κατάθλιψη για διαφορετική, κάθε Σαββατοκύριακο. Θυμάσαι την πρώτη σου κοπέλα;"
"Η Δήμητρα, στο Τ.Ε.Ι.. Μαλάκα,αν δεν είχα περάσει στα Τ.Ε.Ι. ,ακόμα παρθένος θα ήμουν. Για πες εσύ"
"Εγώ δεν πέρασα στα Τ.Ε.Ι."
"Γι'αυτό είσαι ακόμα παρθένος. Την πρώτη σου κοπέλα ρε ημίβλακα!"
"Τη θυμάμαι, πριν από 16 χρόνια"
"Καλά μεταξύ μας, στα 16 χρόνια που πέρασαν, δεν είχες και πολλές σχέσεις, δύο ήταν"
"Μαλακίες λες, τρεις ήταν. Αφού ξέρεις πως είμαι αισθηματίας"
"Μαλάκας είσαι. Τι θυμάσαι πιο πολύ από τη κάθε μια;"
"Εξαρτάται. Από κάποιες το σεξ, από κάποια άλλη την τρυφερότητα και από μερικές το ότι ευτυχώς γλίτωσα"
"Πιστεύεις πως κάποια από αυτές ήταν η γυναίκα της ζωής σου ή δεν την έχεις βρει ακόμα;"
"Δε πιστεύω  σε αυτές τις αηδίες"
"Καλά, ο άντρας της ζωής σου;"
"Δεν υπάρχουν αυτά ρε πεταμένε. Μας έχουν καταστρέψει οι ταινίες που βλέπουμε, έχουν βάλει τόσο βαθιά στο μυαλό μας τα στερεότυπα, που δεν βγαίνουν ούτε με εξορκισμό"
"Δηλαδή;"
"Τι δηλαδή; Όλοι ψάχνουμε τη ρομαντική κομεντί και το happy end που θα στριμώξουμε μέσα τους τη ζωή και τις προσδοκίες μας"
"Κακό είναι αυτό;"
"Δεν είναι κακό, απλά δε κρατάει, αυτό είναι το πρόβλημα.H πραγματικότητα δε σταματάει, δεν έχει τίτλους τέλους. Που αυτοί πέφτουν και εσύ ζεις για πάντα στον ιδιωτικό σου παράδεισο"
"Δυστυχώς όχι.."
"Δε ξέρω αν είναι δυστυχώς ή ευτυχώς. Αλλά σκέψου το. Ακόμη κι αν γνωρίσεις την τέλεια, και ζείτε το πιο παραμυθένιο σενάριο, κάποια στιγμή θ'αρχίσετε να βαριέστε"
"Όχι αν γνωρίσω την Aubrey Plaza"
"Ποια είναι αυτή;"
"Μια, δε σε ξέρει"
"Τεσπα, καταλαβαίνεις. Ξεκινάει σαν κομεντί, 2-3 χρόνια. Μετά,αν κρατήσει, γίνεται εβδομαδιαία σειρά. Ύστερα καθημερινή, και στο τέλος καταντάει δελτίο ειδήσεων, που δε το βλέπει κανένας"
"Γιατί όμως;"
¨Γιατί στο λίγο χρόνο που έχουμε, τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε τώρα. Ναι μεν πενθήμερο κομεντί, αλλά θέλεις και ένα Σ\Κ σεξοκωμωδία, ερασιτεχνική τσόντα, ομαδικό σεξ με φλεγόμενα αρμαντίλλο, όπως τη βρίσκει ο καθένας"
"Κι αν θέλεις κι άλλη κομεντί;"
"Εδώ έχουμε πρόβλημα, γιατί στην κομεντί, τρίτος δε χωρεί. Θέλεις τα γονίδια, θέλεις ο καπιταλισμός, ό,τι και να φταίει, το λογισμικό θέλει αναβάθμιση. Γιατί το σώμα θα βρίσκεται  πάντα σε εμφύλιο με το μυαλό και τη καρδιά"
"Και ποιος κερδίζει;"
"Το internet"
"Σ'έχει απατήσει καμία;"
"Από όσο ξέρω όχι"
"Εσύ; Έχεις απατήσει;"
"Από όσο ξέρουν όχι"
"Και τι κάνουμε τελικά, Δαλάϊ Λάμα των δυτικών προαστίων;"
"Ό,τι μπορούμε, για όσο αντέχουμε"
"Δε με βοηθάς γέροντα"
"Όχι εγώ τέκνον μου, η ζωή. Που όπως όλες οι γυναίκες, είναι υπέροχη, πανέμορφη, καριόλα, σκύλα, δεν ξέρει τι θέλει, και όταν έχει περίοδο, θα σε γαμήσει μέχρι να νιώσεις τον ίδιο πόνο"
"Πως και είσαι τόσο σοφός απόψε;"
"Είναι που έχω να σε δω 15 μέρες, μου έκανε καλό"
"Άσε τις γλύκες και πιάσε το ουίσκι.Τι θα δούμε απόψε;"
"Ποιότητα. Δεν ήξερα τι να κατεβάσω και είπα να δούμε κάτι κλασικό. Κουροσάβα,οπότε είναι και επίσημα Κουροσάβατο"
"Πες τη μαγική λέξη"
"Yojimbo. Δε πιστεύω να το έχεις βαρεθεί;"
"Σε καμία από τις 22 φορές που το έχω δει"
"Τελικά έχεις αποφασίσει; Yojimbo ή For A Few Dollars More;"
"Φέρε τα πατατάκια και θα σου πω"

Η τελευταία μέρα του χειμώνα

Ποια είναι πραγματικά η τελευταία μέρα του χειμώνα;Σίγουρα όχι η 28 Φεβρουαρίου.Κοιτάζω έξω και ο καιρός είναι σκανδιναβικός.Οπότε;Το κρύο σε αναγκάζει να κλείνεις και να κλείνεσαι.Η ενδοσκόπηση -ειδικά αν είναι αναγκαστική λόγω κλίματος- δεν είναι ευχάριστη βόλτα.
                      Αναγκάζεσαι να περάσεις από τις κακόφημες γειτονιές των σκέψεων σου,εκεί που οι συμμορίες των φόβων σε περιμένουν όλο και πιο αγριεμένες.Και τα παίρνουν όλα,κάθε σεντ αισιοδοξίας.Ψάχνεις ζεστασιά παντού,μια δόση καλοκαιριού αντίδοτο για την υπερβολική δόση γκρι.Γιατί δεν υπάρχει ένα κέντρο συναισθηματικών δηλητηριάσεων...
                       Ανοίγω βιβλία στη τύχη,για να διασκεδάσω την αμηχανία μου.Ο Τσιφόρος δεν βοηθάει,ο Μπόρχες δεν θέλει να βοηθήσει,ενώ ο Παζ αποφεύγει τις ερωτήσεις μου.Παλιότερα μου άρεσε ο χειμώνας.Ίσως γιατί κατέβαζε ταχύτητα στις ορμόνες και στην αχόρταγη πείνα να χωρέσεις όσο περισσότερες εμπειρίες μπορείς,στο μικρότερο χρονικό διάστημα.
                        Τώρα που τα σαράντα ετοιμάζονται να χτυπήσουν το κουδούνι -αλλά εγώ δεν θα τους ανοίξω,κι ας έχουν κλειδιά.Δεν θα με βρουν ποτέ- ο χειμώνας λειτουργεί σαν αναβολικό για τη μελαγχολία μου.Μόλις σκοτεινιάσει,γίνεται Hulk και  ποδοπατάει κάθε παρηγοριά.

Ξαπλώνω στο κρεβάτι και νιώθω πως το ταβάνι γελάει μαζί μου.Υπάρχουν μέρες που τίποτα δεν είναι αρκετό.Φαγητό,ταινίες,τραγούδια,βιβλία,φίλοι,τίποτα δεν σ'αγγίζει,όλα γλιστράνε πάνω σου,είσαι αδιάβροχος σε κάθε συγκίνηση.Ετοιμάζεσαι να βγεις.Κοιτάζεσαι στο καθρέφτη.Νομίζεις πως μοιάζεις με καλοκαίρι στην Ίμπιζα -έστω στη Σαλαμίνα-όμως μέσα σου είσαι σκοπιά 2-4 στον Έβρο,τη πιο κρύα νύχτα του χειμώνα,ενώ μόλις γύρισες από άδεια.
                        Υπάρχουν νύχτες που ακόμα και οι λέξεις συνωμοτούν εναντίον σου.Δεν σημαίνουν τίποτα.Όπως και να τις βάλεις,ό,τι πρόταση και να φτιάξεις είναι νεκρές.Η σιωπή παράσιτα ραδιοφώνου,και κάπου εκεί στις τέσσερις το πρωί,όλες οι αμφιβολίες ξεσπάνε,σαν παρεμβολές από σταθμούς που παίζουν σκυλάδικα.Κι όσο χαμηλώνεις την ένταση,φωνάζουν πιο πολύ.Και όταν βγάζεις τη πρίζα,σε χαστουκίζουν και την ξαναβάζουν.Και όχι απαραίτητα στο τοίχο..
                          Ξημερώνει,και ψάχνεις ακόμα.Σκέψεις που αναπνέουν και λέξεις που καίνε,όπως είχε γράψει ο Πόε.Τελικά ποια είναι η τελευταία μέρα του χειμώνα;"Αυτή που σταματάς να λες μαλακίες και πας στη θάλασσα για μπάνιο,και όλοι ευχόμαστε μήπως πνιγείς"μουρμουρίζει η ειρωνεία σε κάποιο ημιφωτισμένο μπαρ,στα -ποια;-άγρια προάστια του -ποιου;-μυαλού σου.
                           Είναι αυτή που ανακαλύπτεις πως έχεις κάτι καινούργιο να περιμένεις.Κάτι που σου προκαλεί γλυκό άγχος,σαν πρώτο ραντεβού,αναμονή σαν να περιμένεις να κερδίσεις κάποιο βραβείο.Δε ξέρεις τι είναι,και μερικές φορές αυτό είναι που το κάνει τόσο ωραίο.
                             Να θυμάσαι πως είναι να ταξιδεύει τόσος ηλεκτρισμός μέσα στις φλέβες σου,που να είναι αρκετός για να κρατήσει τα φώτα της πόλης αναμμένα για όλη την εβδομάδα.Οι αναμνήσεις είναι ανεξάντλητο χρυσωρυχείο.Δεν έχει σημασία αν αυτό που θυμάσαι συνέβη ακριβώς έτσι ή αν συνέβη πραγματικά.
                              Οι αναμνήσεις είναι σαν τραγούδια.Με τα χρόνια,το μυαλό τις διασκευάζει,ίσως για να τις κρατήσει ζωντανές.Και συμβαίνει συχνά,οι διασκευές να είναι καλύτερες από τη πρώτη εκτέλεση.Ίσως να μεταμορφώνονται σε αναμνήσεις από το μέλλον,trailer της ευτυχίας,που spoilerιαζει αρκετά,ώστε να περιμένεις το αύριο με τις αισθήσεις σου να καίγονται.
                              Τέτοιες μαλακίες γράφουν κάποιοι και κολυμπάνε στα εκατομμύρια και 'γω ψάχνω τα ρούχα στη ντουλάπα,μπας και βρω κανένα ξεχασμένο πεντάευρω.. Ο Keith γελάει στο οπισθόφυλλο ενώ ο Mick χαμογελάει συγκαταβατικά.Ναι κύριοι,και'γω μπορώ να γράψω τόσο καλά όσο εσείς.
                                 Δεν έχει σημασία που μου λείπει το ταλέντο,η εμφάνιση,τα λεφτά,οι εμπειρίες και αρκετά ναρκωτικά που φτάνουν να σκοτώσουν το πληθυσμό της Αθήνας σε μια βραδιά.Ασήμαντες λεπτομέρειες.Φτάνει που θυμάμαι ένα απόγευμα στη παραλία.Να στέκεσαι από πάνω μου και το νερό να στάζει από το σώμα σου στο δικό μου.Ο ήλιος μπλέχτηκε στα μαλλιά σου,ενώ μόλις νύχτωσε,τ'αστέρια έμοιαζαν με σταγόνες που ξέφυγαν από το δέρμα σου.
                            Και μέχρι το πρωί,να συζητάμε για το ταξίδι που θα κάνουμε.Εντάξει,ο Mick τα λέει λίγο καλύτερα.Λίγο..

   
                         
  

Blablaland #4

"Τι θα παραγγείλουμε;"
"Λέω να μη πάρω τίποτα"
"Λέγε ρε"
"Δε πεινάω"
"Άσε τα σάπια και λέγε"
"Έχω πάρει κάτι κιλά και λέω να προσέξω λίγο τη διατροφή μου"
"Εσύ; Προχθές έφαγες 6 καλαμάκια και μια κρέπα με σοκολάτα. Και σήμερα μου λες ότι θέλεις να προσέξεις; Είσαι δαιμονισμένος;"
"Έκανα κάτι εξετάσεις και δεν βγήκαν καλές. Χοληστερίνη και τριγλυκερίδια στο θεό, o γιατρός μου είπε να προσέχω"
"Ε τι περίμενες να σου πει; Ότι η ακμή είναι φυσιολογική για την εφηβεία ή ότι τα δεύτερα δόντια είναι τα μόνιμα; Από'δω και πέρα τέτοια θα ακούς. Τουλάχιστον θα πιούμε;"
"Πρέπει να το ελαττώσω και αυτό"
"Δε πειράζει, μένει περισσότερο για μένα. Να πηγαίνεις πιο συχνά για τσεκ απ"
"Δε πρέπει και'συ ν'αρχίζεις να προσέχεις;"
"Προσέχω στο δρόμο πριν περάσω απέναντι"
"Ρε μαλάκα σοβαρά μιλάω, έχεις δει πως έχεις γίνει;"
"Πήρα λίγο τα Χριστούγεννα, θα πέσουνε γρήγορα"
"Ιούλιο έχουμε"
"Δε φταίω εγώ, έτσι είναι το σκαρί μου, αναπνέω και παχαίνω"
"Πρέπει να έχει πολλά λιπαρά ο αέρας εδώ μέσα.."
"Τι θέλεις ρε μαλάκα, επειδή δεν βγήκαν καλές οι εξετάσεις σου θα μας γαμήσεις τη διάθεση;"
"Αφού είσαι χοντρός, θέλεις να σoυ πω ψέματα;"
"Δεν είμαι χοντρός, φαρδύς είμαι"
"Μαλάκας είσαι,κοίτα να συμμαζευτείς γιατί έχεις γίνει σαν ρουλέτα"
"Ήρθε μια χοντρή προχθές στο μαγαζί, δε φαντάζεσαι. Μαλάκα,δεν είχε γόνατα. Μου 'βγάλε τη ψυχή. Προσπαθούσα ευγενικά να της εξηγήσω ότι δεν έχουμε μεγαλύτερα νούμερα και δεν άκουγε τίποτα. Πήγε και παραπονέθηκε στον υπεύθυνο και τον είχα πάνω από το κεφάλι μου, όση ώρα ψώνιζε το τάνκερ"
"Και τι έκανες, την εξυπηρέτησες;"
"Δε μπορούσα να κάνω κι αλλιώς. Κάθε φορά που η φόρμα δεν ανέβαινε τον αστράγαλο, μου ζητούσε μεγαλύτερο νούμερο.Μετά από τέσσερις φόρμες, νόμιζα πως θα το είχε καταλάβει επιτέλους. Δυστυχώς με ρώτησε αν έχουμε κάτι μεγαλύτερο"
"Και τι της είπες;"
"Ότι σε πιο μεγάλο νούμερο έχουμε πανό για τη θύρα 7"
"Σοβάρα, έτσι της είπες;"
"Όχι,αλλά ήμουν έτοιμος. Ευτυχώς εκείνη τη στιγμή, επέστρεψε η κοπέλα που είναι στα γυναικεία από το διάλειμμα της και με έσωσε"
"Μην αλλάζεις θέμα, είσαι χοντρός"
"Άμα την έβλεπες θα καταλάβαινες, αυτή ήταν χοντρή, εγώ ήμουν απλά ένα μικρό φεγγάρι στη τροχιά της.Είμαι σίγουρος πως ο αφαλός της είναι μαύρη τρύπα"
"Πρέπει να χάσεις κιλά"
"Βάλε ένα ποτό και σταματά τη γκρίνια.Τι θα δούμε;"
"Το Phantom Thread, την τελευταία ταινία του Daniel Day Lewis"
"Και έπρεπε να είναι με αυτόν τον σκηνοθέτη;"
"Γιατί; ο Paul Thomas Anderson είναι από τους καλύτερους σκηνοθέτες της τελευταίας εικοσαετίας"
"Ο πιο υπερεκτιμημένος της εικοσαετίας είναι. Ο Steve Jobs του κινηματογράφου. Έκατσα να δω το There Will Be Blood και νόμιζα πως έκανα δεύτερη θητεία, στο τέρμα του Έβρου, στην καρδιά και το παχύ έντερο του χειμώνα"
"Υπερβολικός ως συνήθως. Δεν θες να δεις τη τελευταία ερμηνεία του Lewis, αφού είναι από τους αγαπημένους σου;"
"Δε βλέπω ταινίες του Paul Thomas Anderson, του Wes Anderson ή του Roy Anderson. Σ'αυτό το σπίτι, αν μπροστά από το επίθετο Anderson δεν υπάρχει το όνομα Pamela, οπτικοακουστικά θεάματα δεν προβάλλονται"
"Και τι θα δούμε ρε Roger Ebert από το παζάρι του Σχιστού;"
"Δεν έχει βγάλει κανένα καινούργιο ο Statham;"
"Έχει καιρό. Θυμάσαι ποιο είναι το τελευταίο καλό που έπαιξε;"
"Όχι.. Έχει πολύ καιρό να βγάλει κάτι καλό. Λες να ήρθε η πτώση;"
"Ελπίζω να μη καταντήσει σαν τον Arlond. Χειρότερος κι από το Ψωμιάδη.."
"Τουλάχιστον ο Stallone είναι αξιοπρεπής"
"Αν εξαιρέσεις πως έχει κάνει περισσότερες πλαστικές από όλο το Κολωνάκι και τα βόρεια προάστια μαζί, θα συμφωνήσω"
"Ναι, αλλά τι ταινιάρα το Creed;"
"Ναι ρε μαλάκα, συγκινήθηκα. Ήμουν τόσο σίγουρος πως θα πάρει το Όσκαρ"
"Οι αλήτες.. Στο λαιμό να τους κάτσει η κοκαΐνη. Τι μου το θύμισες, τσαντίστηκα πάλι"
"Και'γω,πάμε για βρώμικο;"
"Πάμε. Και μέχρι να γυρίσουμε,βάλε να κατέβει το Demolition Man"
"Ακόμα πιστεύεις ότι ο Simon είναι μέσα στους 5 καλύτερους κακούς των 90s;"
"Φυσικά, γιατί διαφωνείς;"
"Δε νομίζω πως μπαίνει καν στη δεκάδα"
"Όπως λέει και ο Simon κάπου στη μέση της ταινίας, ο κόσμος έχει δικαίωμα να είναι μαλάκας. Και εσύ όταν δε πίνεις,είσαι δύο φορές μαλάκας".

Blablaland #3

"Ρε μαλάκα, κοντεύουμε τα σαράντα και δεν έχουμε πετύχει τίποτα στη ζωή μας"
"Κοντεύουμε τα σαράντα και 'συ μας έχεις κάνει ήδη τα σαράντα.Τι ήθελες δηλαδή, το Νόμπελ Ειρήνης;"
"Όχι ρε συ, αλλά κάτι, ξέρω γω; Κάτι που να είμαι περήφανος"
"Σαν τι δηλαδή;"
"Κάτι, ένα έργο, ένα βιβλίο, μια οικογένεια, έστω ένα σπίτι, ένα καλό αυτοκίνητο"
"Εξακολουθείς να τρέφεις και να τρέφεσαι από την ίδια αυτάπατη.Το αμερικανικό όνειρο τυλιγμένο στη λαδόκολλα της ντόπιας στραβοχυμένης εκδοχής της σοσιαλδημοκρατίας.Ακόμα πιστεύεις πως θα γίνει κάποιο θαύμα και θα προλάβουμε να ζήσουμε,όσα χαζεύαμε στα ΚΛΙΚ των πατεράδων και των θείων μας. Μια ζωή μαλάκας"
"Άρχισες πάλι να μιλάς σαν χαλασμένο ραδιόφωνο; Λίγο 902,λίγο Εξάρχεια, πασπαλισμένα με Γεωργίου και Αλέφαντο;"
"Γιατί ρε, ψέματα λέω;"
"Άσχημα θα ήταν ένα σπιτάκι και ένα καλό αυτοκίνητο;"
"Ναι"
"Γιατί;"
"Το σπίτι θα είχε ΕΝΦΙΑ, το αυτοκίνητο εφορία. Το πιο πιθανό να σε διώχνανε από τη πασοκική θέση που θα είχες διοριστεί, και τώρα θα έψαχνες στο dark web να πουλήσεις το νεφρό σου για να πληρώσεις τα χρέη σου. Ενώ τώρα, δε σε νοιάζει τίποτα"
"Μάλιστα.. Εσύ κύριε ανιδιοτελή, δεν αισθάνεσαι δηλαδή έτσι;"
"Πως;"
"Ανικανοποίητος, πως περνάει ο χρόνος αναξιοποίητος; Δεν αισθάνεσαι ένα κενό;"
"Μόνο όταν πεινάω"
"Μιλάω σοβαρά"
"Και γω το ίδιο, δεν είναι σοβαρό θέμα το φαγητό;"
"Λέγε ρε!"
"Είμαι ευτυχισμένος που είμα ακόμα ζωντανός"
"Αρχίσαμε τα τσιτάτα του Πάολο Τροέλιο;"
"Σοβαρά μιλάω"
"Και'γω σοβαρά γελάω"
"Άκουσε με ρε δίποδο spam. Είναι τόσο απλό που ακούγεται γελοίο. Είναι μέρος του προβλήματος, αν δεν είναι περίπλοκο, δε το πιστεύουμε. Αν είναι απλό μας φαίνεται χαζό,αστείο"
"Πείτε μου κύριε Μπουκάι, αυτό είναι από το καινούργιο σας βιβλίο;"
"Άκουσε με για δύο λεπτά. Δεν μπορείς να κερδίσεις ή να φέρεις ισοπαλία, δεν μπορείς να χάσεις, ούτε καν να βγεις από το παιχίδι. Οπότε,τι μπορείς να κάνεις; Να το διασκεδάσεις όσο μπορείς. Ευτυχία είναι να προετοιμάζεις το αναπάντεχο. Ίσως να μην βάλεις ποτέ γκολ, αλλά μπορείς να κλέψεις τη μπάλα από τη ζωή,να της κάνεις τη φοβερή τρίπλα και έστω για λίγο, να σε κυνηγάει εκείνη, αυτό είναι ευτυχία"
"Κι αν σου κάνει τάκλιν από πίσω κύριε Γιάλομ; Γιατί αυτό κάνει η ζωή συνήθως, σε κλαδεύει από πίσω, και όχι μόνο δεn κερδίζεις το φάουλ, αλλά παίρνεις και κίτρινη κάρτα για θέατρο"
"Ε και; Κάποια στιγμή θα το πάρεις το φάουλ. Και τότε μπορείς να το διασκεδάσεις ακόμη περισσότερο"
"Πως;"
"Θα κάθομαι και δεν θα το χτυπάω"
"Κι αν σου βγάλει κόκκινη;
"Δε θα μου βγάλει"
"Κι αν σου βγάλει;"
"Τότε θα αποχωρήσω όσο πιο αργά μπορώ, κάνοντας τις εξέδρες να πανηγυρίζουν τη κόκκινη, περισσότερο κι από γκολ"
"Μαλακίες,δε γίνονται αυτά"
"Όταν ακούς το όνομα Καντονά, τι σου έρχεται πρώτα στο μυαλό;"
"Η καρατιά"
"Ακριβώς. Θυμάσαι πως ήταν παικταράς, ότι άλλαξε την ιστορία της United, μπλαμπλα, κτλ. Αλλά.. Η πρώτη σκέψη είναι η καρατιά"
"Δεν ήταν σωστό, μπορούσε να τον είχε τραυματίσει άσχημα"
"Πιθανόν. Αλλά το έκανε. Ήξερε τις συνέπειες και το έκανε. Αψήφησε τους κανόνες και αποχώρησε με τους δικούς του όρους. Αυτό είναι το ζητούμενο, με τους δικούς σου όρους.Το ό,τι καθόμαστε κάθε Παρασκευή ή Σάββατο και πίνουμε,διατηρεί ζωντανό τον έφηβο εαυτό μου.Κάποιες φορές βαριέμαι, κάποιες μελαγχολώ. Αλλά χαίρομαι, που μπορούμε ακόμα να πίνουμε χωρίς επιπτώσεις και να γελάμε, κυρίως με τους εαυτούς μας. Είμαστε στο ημίχρονο της ζωής μας. Το πρώτο δε πήγε καλά, αλλά έχουμε χρόνο, να προετοιμαστούμε για το δεύτερο. Βάλε ένα ποτό ακόμα"
"Τι έχεις πάθει με τις ποδοσφαιρικές παρομοιώσεις και μεταφορές σήμερα;"
"Επειδή είσαι ηλίθιος, είναι ο μόνος τρόπος για να με καταλάβεις"
"Δηλαδή εγώ τώρα, πρέπει να αισθάνομαι ευτυχισμένος; Που περνάω τα Σαββατόβραδα των πιο παραγωγικών μου χρόνων, με έναν τύπο που έχει πάθει πρόωρη μαλάκυνση και Αλτσχάιμερ από τα πολλά anime που έβλεπε στην εφηβεία του, και αμπελοφιλοσοφεί με ποδοσφαιρικά ποαραδείγματα;"
"Αν όμως είχε βγει σε βιβλίο, με πιασάρικο τίτλο,καυλιάρικο εξώφυλλο, και το διαφήμιζαν όλα τα χαζοσάιτ που μπαίνεις, θα είχες κάνει τα βυζιά σου τιράντες από το πολύ τράβηγμα και τους γεννετικούς μου αδένες αμόνια από το πρήξιμο"
"Γιατί δεν έχει βγει ad bloc και για ανθρώπους..."
"Η μόνη φορά που θα συμφωνήσω μαζί σου απόψε"
"Σταμάτα την ηχορύπανση και φέρε τα πατατάκια"
"Βάλε τη ταινία.Τι θα δούμε απόψε;"
"Πεθύμησα western"
"Οι αληθινοί άντρες τα λένε καμπόϊκα"
"Σταμάτα, θα σ'αρέσει;"
"Ποιο κατέβασες;"
"Ξέρεις.."
"Ποιο;"
"Από εκείνα που μιλάνε για την αληθινή  Άγρια Δύση και την πραγματική Αμερική. Αυτά που τα γύριζαν Ιταλοί στην Ισπανία με δευτεροκλασάτους Αμερικανούς ηθοποιούς"
"Θα είσαι πάντα άσχημος, μερικές φορές είσαι κακός, αλλά που και που είσαι ο καλύτερος. Δυνάμωσε το".

Blablaland #2

"Αν η ζωή σου ήταν ταινία, ποια θα ήθελες να είναι;"
"Το Ferris Bueler"
"Nαι ε;"
"Δε κατάλαβα, μην ακούσω καμιά μαλακία πως δεν σου αρέσει, γιατί θα καθαρίζεις το αίμα από τους τοίχους για μήνες"
"Τόσο πολύ σου αρέσει;
"Είσαι έφηβος, γόνος μεσοαστικής οικογένειας, κάνεις κοπάνα από το σχολείο και περνάς όλη τη μέρα με τη κοπέλα σου και τον καλύτερο σου φίλο, κάνοντας βόλτες στη πόλη με Ferrari. Πόσο καλύτερο να γίνει; Είναι το εκτυφλωτικό ζενίθ της ζωής σου, οτιδήποτε ακολουθεί είναι κατρακύλα"
"Είσαι υπερβολικός ως συνήθως. Αμα το έκανες κάθε μέρα θα το βαριόσουν"
"Εντάξει, θα πήγαινα και με Porshe"
"Δηλαδή πάλι στα λεφτά καταλήγουμε. Χωρίς αυτά,δ εν μπορείς να είσαι να ευτυχισμένος;"
"Έτσι είναι,η ευτυχία είναι σαν το Champion League, χρειάζεται πολλούς χορηγούς,ε νώ η δυστυχία είναι τσάμπα"
"Μαλακίες, δεν το πιστεύω"
"Όποιος λέει ότι τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία, δεν ξέρει από που να ψωνίσει"
"Που το διάβασες αυτό, στη Lifo ή στο Facebook;"
"Σε παρακαλώ, προσβάλεις το πνευματικό μου επίπεδο. Στο Φως Των Σπορ ήταν"
"Όλο μαλακίες είσαι"
"Εσύ που είσαι ανιδιοτελής και διανοούμενος, ποια ταινία θα'θελες να είναι η ζωή σου;"
"Είμαι ανάμεσα σε δύο. Η πρώτη είναι το Spiderman 2"
"Μάλιστα..."
"Δε μου αρέσουν οι παρεμβολές ειρωνείας στη συχνότητα, δεν είναι ταινιάρα;"
"Είναι, μέσα στις τρεις καλύτερες ταινίες με υπερήρωες (βρείτε τις άλλες δύο και κερδίστε). Απλά εσύ είσαι ανατριχιαστικά προβλέψιμος. Κλασική φαντασίωση καρπαζοεισπράκτορα"
"Γιατί ρε μαλάκα; Έχεις υπερδυνάμεις, πηδάς από τον ένα ουρανοξύστη στον άλλο"
"Έχω υψοφοβία"
"Όλοι σε θαυμάζουν"
"Γιατί δε σε ξέρουν"
"Σώζεις το κόσμο, την πόλη και στο τέλος φεύγεις με το κορίτσι"
"Κλασικός καρπαζοεισπράκτορας δηλαδή. Είσαι σάκος του μποξ για τον οποιοδήποτε έχει περισσότερα χρήματα και εξουσία από σένα. Δεν αντιδράς ποτέ και πουθενά. Οπότε εκτονώνεσαι στη φαντασία σου, μόνο εκεί μπορείς να ξεπεράσεις τις ταξικές, οικονομικές, βιολογικές και πνευματικές διαφορές που σε χωρίζουν από όλους αυτούς που σου στερούν την ευτυχία και την αυτοπραγμάτωση. Φοράς πολύχρωμα κολάν, 5 ευρώ από τη λαϊκή και  έτσι εκδικείσαι τη μιζέρια και τη δειλία σου. Συναισθηματικός αυνανισμός"
"Υποφέρεις καιρό από Κ.Κ.Ε. ή το έπαθες πρόσφατα; Είναι κολλητικό;"
"Άσε ρε μαλάκα, που μέχρι πέρσι νόμιζες πως ο Μαρξ ήταν προπονητής της Μπάγερν"
"Ενώ εσύ, πήγες σε δύο φεστιβάλ της ΚΝΕ και έγινες ο μέγας αναλυτής των πάντων"
"Για τα σουβλάκια και τις γκόμενες πήγαινα"
"Πόσο πιο ρηχός μπορείς να γίνεις;"
"Γιατί ρε, ξέρεις τι ωραία καλαμάκια έχει;"
"Εγώ φταίω που σου μιλάω"
"Άσε ρε πονηρέ. Και για πες μας και τη δεύτερη ταινία"
"Δε τη λέω"
"Πες τη!"
"Δε τη λέω!"
"Τα βλέπεις; Κότα. Καρπαζοεισπράκτορας. Θα πας σπίτι και θα φανταστείς πως είμαι κακός, ότι  βάζεις το αστραφτερό κολάν σου, με νικάς και πετάς στο ηλιοβασίλεμα με τη Kate Upton αγκαλιά;"
"Όχι, με την Aubrey Plaza"
"Ποια είναι αυτή;"
"Μια, δε τη ξέρεις"
"Πες την δεύτερη ταινία"
"Αν η βλακεία ήταν έγκλημα, θα ήσουν ισόβια"
"Αν ήταν ,θα είχες καταδικαστεί σε θάνατο,στο δικαστήριο της Χάγης, για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας"
"Είμαι η ζωντανή απόδειξη πως υπάρχει θεός. Υπάρχει και βρίσκομαι στη κόλαση που είναι η βλακεία σου.Ή της μετενσάρκωσης, πρέπει να είχα πολλές αμαρτίες στη προηγούμενη ζωή μου, δεν εξηγείται αλλιώς. Θα μου πεις τώρα τη δεύτερη ταινία ή συνεχίσεις να κάνεις  λες και η περίοδος σου έχει περίοδο;"
"Δε σου λέω τίποτα,να πας να γαμηθείς!"
Ξέρω πως ξέρει ότι ξέρω.Ποια είναι η δεύτερη ταινία. Και το ότι δεν τολμά να παραδεχθεί ποια είναι φωναχτά,το κάνει ακόμα πιο διασκεδαστικό. Να είναι άραγε οι αγαπημένες μας ταινίες, περιλήψεις των ζωών που δεν θα ζήσουμε; Ή οι αναμνήσεις που δεν θα αποκτήσουμε, οπότε είναι το τέλειο υποκατάστατο; Μήπως οι ταινίες είναι το υποκαταστάτο της ζωής; Ή η ζωή το υποκατάστατο των ταινιών;

Είμαστε σκηνοθέτες ηθοποιοί της ζωής μας; Μόνο σκηνοθέτες που κάνουμε μια ολόκληρη ζωή casting σε αυτούς που θα υποδυθούν πιο πειστικά την ευτυχία και τα όνειρα μας; Ή μήπως ηθοποιοί που ψάχνουμε τον σκηνοθέτη που θα κάνει την κάθε μέρα, την ιδανική σκηνή; Μήπως τα τραγούδια που ακούμε τυχαία στο δρόμο δεν είναι και τόσο τυχαία; Μήπως είναι το soundtrack της μοίρας μας, που μας λέει τι να κάνουμε και εμείς το αγνοούμε;

Κι αν οι ζωές μας είναι ταινίες ή μάλλον σειρές και δε το ξέρουμε; Είναι καλή σειρά; Αρέσει στο κοινό; Είμαστε από τους αγαπημένους του χαρακτήρες ή θα δεν θα βγάλουμε άλλη σεζόν; Είμαι κάποιος γαμάτος χαρακτήρας ή είμαι αντιπαθητικός; Είμαι κάποιος cool τύπος ή είμαι ο σπαστικός που νομίζει ότι είναι cool και με αντιπαθούν όλοι; Αν μπορούσα να διαλέξω, θα ήθελα να είμαι ο David Adison στο Moonlighting. Ο Βruce Willis στο ρόλο που τον έκανε γνωστό στο κόσμο.
Πριν γίνει Πολύ Σκληρός Για Να Βάλει Μαλλιά. Uber cool, οργασμικά σαρκαστικός, με την πιο κοφτερή ατάκα πάντα στην άκρη της γλώσσας. Στις καλύτερες μέρες μου, αισθάνομαι κάπως έτσι,αν και δεν έχω τόσο καλούς σεναριογράφους να με γεμίζουν ατάκες. Τις μέτριες και υποφερτές, νιώθω Nicholas Cage. Προ χρεοκοπίας και τριχόπτωσης. Και όλες τις υπόλοιπες, Nicholas Cage μετά τη χρεοκοπία και την καράφλα. Θα μπορούσε να είναι και χειρότερα; Ή όχι;..

The 2018 January Playlists

                               The Heavy Side

01 Marilyn Manson - God's Gonna Cut You Down
02 Corrosion of Conformity - Cast The First Stone
03 Black Label Society - Trampled Down Below
04 Spice And The RJ Band - Fats Snakes And Robots
05 Grand Magus - Food of the Gods
06 Paradise Lost - The Longest Winter
07 Cane Hill - The End
08 DRIFT - Cannon Fire
09 Broken.45 - Slow Effort
10 Night - Coin In A Fountain
11 Manumanasa - Mind Tricker
12 Stray Train - Heading for the Sun
13 Absolute Captain - 7 Hours
14 Kameltoe - Electric Witch
15 Prohibition Dead - Proud Like a Owl
16 Ruby The Hatchet - Killer
17 Bohos and Queens - Rabbit Run
18 Green Lung - Lady Lucifer
19 The Moonshine Brand - Terrapin Girl
20 The Outlaw Josey Wales - One Bad Son
21The Shelter People - Some Blues
22 Beth Hart & Joe Bonamassa - Give It Everything You Got
23 The Cash Box Kings -Flood

24 Samuel L. Jackson - Nobody Gets Out Alive (The Hitmans Bodyguard OST)

Mixcloud

Give It Away Now

                                The Other Side

01 Black Rebel Motorcycle Club - Spook

02 The Limiñanas feat. Anton Newcombe - Istanbul is Sleepy

03 Noel Gallagher’s High Flying Birds - Fort Knox

04 The Hooten Hallers -  Further From Shore

05 King Gizzard & The Lizard Wizard - Im Sleepin In

06 Anderson East - Girlfriend

07 Big Data and Joywave  - Dangerous

08 Stereophonics - Geronimo

09 Glen Hansard - Wheels on Fire

10 Sufis - Anymore

11 La Féline - Le Plongeur

12 Matias Aguayo & The Desdemonas - I Was a Star

13 Nerina Pallot - Man Didn't Walk on the Moon

14 Calexico - Voices In The Field 

15 Béla Fleck & Abigail Washburn - Whatcha Gonna Do

16 Naomi Bedford & Paul Simmonds - Seven Days of Nothing

17 Courtney Barnett & Kurt Vile - Fear is Like A Forest

18 H.C. McEntire  - Quartz In The Valley

19 Adrian Crowley - And So Goes The Night

20 Jim White - Drift Away

21 Daniel Romano - Bring Me To The War

22 Lean Year - Sonja Henie

23 Margo Price - Nowhere Fast

24 The Lost Brothers  - Halfway Towards A Healing

25 Lindi Ortega - Waiting Round To Die

Mixcloud

Give It Away Now