Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

Noir ιστορίες (Πιο σύντομες κι από τσιγάρο)

                                                     I
Το ήξερα πως ήταν αυτή.Το άρωμα της είχε αλώσει τα κύτταρα μου,αρκετά  λεπτά πριν χτυπήσει το κουδούνι.Σαν πυρετός πολέμου,ταξίδευε με τον άνεμο.Δεν είπε τίποτα,με κόλλησε στο τοίχο και με φίλησε.Ήξερε όλες τις σωστές κινήσεις.Άγγιζε το σώμα μου σαν χρηματοκιβώτιο.Ήξερε όλους τους συνδυασμούς.Για κάθε σημείο.Έπαιρνε πάντα αυτό που ήθελε.Το κραγιόν στο ποτήρι και τα αποτσίγαρα ήταν η σημαία του νικητή.Άναψα ένα από αυτό,μόνο και μόνο για να κρατήσω λίγο ακόμα τη γεύση της στο στόμα μου.Αγκάλιασα το σεντόνι και αποκοιμήθηκα.

                                                 ΙΙ
"Και γιατί να προσλάβω εσάς;Τι έχετε που δεν έχουν οι άλλοι;Χρησιμοποιείτε drone; ".Ίδια μαλακία,διαφορετικός μαλάκας.Όλοι αυτοί οι ειδωλολάτρες της τεχνολογίας,έχουν χάσει τη πίστη τους στον μόνο πραγματικό θεό της έρευνας.Το ανθρώπινο μυαλό.Εξηγώ όσο πιο ψύχραιμα μπορώ στον υποψήφιο εργοδότη μου,ότι τα drone δεν κάνουν το ντετέκτιβ.Δε τον έπεισα,αλλά επειδή καίγεται,το παραβλέπει.Τον ρωτάω ποιο είναι το πρόβλημα."Νομίζω πως με απατάει η γυναίκα μου".Με τέτοια φάτσα και τόση βλακεία,το περίεργο θα ήταν να μην σε απατάει.

                 Ζητάω λεπτομέρειες.Μου δείχνει φωτογραφία.Γύρω στα 40,μελαχρινή.Εργάζεται ως δημοσιογράφος σε εφημερίδα.Τον τελευταίο καιρό γυρίζει όλο και πιο αργά σπίτι.Σημειώνω τα στοιχεία,του περιγράφω τη διαδικασία και του λέω πόσο θα στοιχίσει."Πόσο;"Γούρλωσε τα μάτια."Είναι πάρα πολλά.Δε μπορούμε να κάνουμε κάτι πιο οικονομικό;""Ναι,πάρε drone".

                                                    III
Υπάρχουν δύο κατηγορίες άπιστων συζύγων.Η πρώτη είναι η καλύτερη,επαγγελματικά,οικονομικά και από άποψη χρόνου και κόπου.Στη κατηγορία αυτή,ο ένοχος έχει μόνιμη εξωσυζυγική σχέση.Είναι ερωτευμένος και με τη παραμικρή ευκαιρία,θα τρέξει να συναντήσει το αντικείμενο του πόθου του.Ξεκούραστα λεφτά.Το τραβάς όσο μπορείς,παραδίσεις το υλικό και εισπράττεις.
                Η δεύτερη κατηγορία είναι πιο δύσκολη.Είναι εκείνοι που έχουν περιστασιακές σχέσεις.Μπορεί να τους τσακώσεις τη πρώτη μέρα,μπορεί και ποτέ.Η μελαχρινή σύζυγος του τελευταίου μου πελάτη άνηκε στη δεύτερη κατηγορία.Δέκα μέρες τη παρακολουθούσα.Πέρα από κάποιες ματιές,τίποτα.Η κυρία είναι ερωτευμένη με τον εαυτό της.Ξοδεύει όλα της τα χρήματα σε ρούχα,παπούτσια και καλλυντικά.

                    Ο εργοδότης απαιτούσε αποδείξεις άμεσα.Αναγκάστηκα να γίνω η πέτρα του σκαδάλου.Δε κατάφερα να σώσω το επαγγελματικό μου κύρος.Η υπόθεση μπήκε στο αρχείο.Ο κύριος ήταν χαρούμενος,γιατί νόμιζε πως η σύζυγος του ήταν πιστή.Η κυρία συνέχισε να ξοδεύει τα χρήματα του άντρα της με μεγαλύτερη ευχαρίστηση.Κι εγώ πέρασα καλά για δέκα μέρες.Μερικές φόρες παίρνει τα λεφτά,κάποιες το κορίτσι.Ποτέ και τα δύο.

                                        IV
Προσπαθούσε να συγκρατήσει το γέλιο του χωρίς αποτέλεσμα.Το μαυρισμένο μου μάτι δεν άφηνε περιθώρια διακριτικότητας."Ποιος σε έδειρε;""Κανένας,απλά ήρθα δεύτερος"Τι έγινε;""Βάλε ένα ποτό και θα στα πω".Υπόθεση απιστίας,ως συνήθως.Όλα πήγαιναν καλά,μέχρι που το ζευγάρι τσακώθηκε.Αυτός σε μια απέλπιδα προσπάθεια να την κερδίσει πίσω,της είπε ότι είχε προσλάβει ντετέκτιβ.
                 Της τα είπε όλα.Η κυρία μου την έστησε μαζί με τον εραστή της,έξω από το γραφείο μου.Ο φίλος μου είχε ξεκαρδιστεί."Και μετά;".Δεν ήξερα πως ο σύζυγος είχε μιλήσει.Προσπάθησα να αποσπάσω ένα ελάχιστο ποσό.Αφού μου αποκάλυψαν πως τα ήξεραν όλα,όχι απλά δεν ενέδωσαν στο βελούδινο εκβιασμό μου,αλλά μου ζήτησαν και όλα τα λεφτά που είχα πάρει από το θύμα.
                  Ο φίλος μου ήταν στα πρόθυρα εμφράγματος από το γέλιο.Αφού σκούπισε τα δάκρυα του,μου πρόσφερε τσιγάρο."Και τώρα τι θα κάνεις;""Πρέπει να βρω τον απατημένο πριν τον βρει η γυναίκα του με τον εραστή της.Η τύπισσα έχει φοβερό θράσος,όχι μόνο τον απατάει ,αλλά θα του ζητήσει διαζύγιο και διατροφή.Τι ώρα είναι;""20 30,γιατί;""Πρέπει να φύγω,να τον προλάβω πριν τον στριμώξουν""Για να μη βγει κι αυτός δεύτερος;".Το χαμόγελο του ήταν η υπογραφή της ειρωνείας."Όχι,για να πληρωθώ πρώτος".Έκλεισα τη πόρτα με δύναμη,για να μην ακούω το γέλιο του.
                                        V
H παρακολούθηση είναι σαν να μαγειρεύεις μια συγκεκριμένη συνταγή.Αν την φτιάχνεις χρόνια,δε κουράζεσαι.Προσθέτεις τα υλικά,κάθεσαι και κοιτάζεις από μακρυά καθώς σιγοβράζει.Τι γίνεται όμως,όταν τα υλικά δεν είναι αυτά που νόμιζες;Εκείνη μεσήλικη,μεσοαστή.H ομορφιά της δεν έχει ξεθωριάσει στα 60 της.Ανησυχεί,φοβάται πως ο άντρας της την απατάει,μετά από 35 χρόνια γάμου.
                    Εκείνος κοντός,παχουλός και φαλακρός.Η οικονομική του κατάσταση αντιστρόφως ανάλογη.Γεμάτη ομορφιά και γοητεία.Τον παρακολουθώ για καμιά εβδομάδα.Περά από κάποια -αστεία εως θλιβερά- φλερτ με πωλήτριες και σερβιτόρες,τίποτα το μεμπτό.Λίγο πριν τα παρατήσω,έρχεται η ανατροπη.
                       Η κύριος έχει εραστή,30 χρόνια νεότερο.Του έχει νοικιάσει σπίτι και τον βλέπει μια φορά την εβδομάδα.Έχω τις φωτογραφίες μπροστά μου.Είναι φοβερό το πως μερικά κομμάτια χαρτί μπορούν να ξεκινήσουν ένα ντόμινο απόλυτης καταστροφής.Τι επιπτώσεις μπορεί να έχει η αλήθεια σε μια 60χρονη;
                        Που δεν έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή της,και ξαφνικά θα βρεθεί μόνη της;Σε μια ηλικία που η μοναξιά δεν έχει αντίδοτο.Χωρίς κάποια εξειδίκευση,εργασιακή εμπειρία ή κάποιο εισόδημα.Από το ωστικό κύμα της αποκάλυψης δεν θα γλυτώσει ούτε κι ο θύτης.
                         Ο κύκλος τους δεν θα τον συγχωρήσει ποτέ.Ίσως επηρεάσει ανεπανόρθωτα και τις δουλειές του.Τι ακριβώς κάνεις,όταν κρατάς κυριολεκτικά το μέλλον κάποιου στα χέρια σου;Τίποτα.Η κυρία έφυγε συγκινημένη από το γραφείο μου.Είχε δακρύσει από τη χαρά της,που οι υποψίες της δεν βγήκαν αληθινές.
                           Συνέχισε τη ζωή της,ασφαλής και ξέγνοιαστη.Ο σύζυγος της εξακολουθούσε να φλερτάρει πωλήτριες και σερβιτόρες,όπως και να βλέπει τον εραστή του.Και'γω ήμουν σοφότερος και ακόμη πιο άφραγκος.Μερικές φορές,η άγνοια είναι μικρό τίμημα για να διατηρήσεις τη λογική σου.


Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

The 2018 June Playlists

                              The Heavy Side
01 Clutch - How To Shake Hands
02 Refused - Servants Of Death 
03 Zeal & Ardor - We Cant Be Found
04 Toledo Steel - No Quarter
05 The Ugly Kings - Black Widow
06 Grimmstine - Supernatural
07 Friendship - Got Me Feeling So Good
08 Halifax - Knights of Fury
09 Firebird - Sinner Takes All
10 The Steams -The Drought
11 Gozu - The People vs. Mr. T
12 Old Mother Hell - Mountain
13 Howlin Rain - The Alligator Bride
14 Young Widows - Rolling As A Forgiver
15 Tank - Chain Of Fools
16 Danzig - Girl
17 Fantastic Negrito - Push Back 
18 Little Barrie -Thinking On The Mind
19 Wilko Johnson - Take It Easy
20 Miss Ludella Black - Cruel Anniversary
21 Moonrite - Festa Candelarum
22 Howlin Wolf - Back Door Man

Mixcloud


                               The Other Side
01 Chromeo - Slumming It
02 The Orb - Rush Hill Road
03 Goldfrapp  Feat. Dave Gahan  - Ocean
04 Hoobastank - More Beautiful
05 John Parish (Feat. PJ Harvey) - Sorry For Your Loss 
06 Johnny Marr - Hi Hello
07 Lack of Afro - Good Love
08 Natalie Prass - Sisters
09 Now Now - Set It Free 
10 Ruler - Winning
11 Shannon Shaw  - The Boy
12 The Brian Jonestown Massacre - Animal Wisdom
13 The Record Company - Life To Fix
14 Eels - The Deconstruction 
15 Arthur Buck - Wide Awake In November
16 Beach Skulls - Love And Sex
17 Chris Staples - Room Full of Strangers
18 Bonjay -  Chelsea 
19 Yukon Blonde - Love The Way You Are
20 Beechwood - Up And Down
21 Neko Case - Oracle of The Maritimes
22 Jennifer Warnes - Just Breathe
23 Jonathan Bree feat. Princess Chelsea -Plucking Petals
24 Kevin Krauter - Keep Falling In Love
25 Lera Lynn and John Paul White - Lose Myself
26 Hilary Woods - Inhaler 
27 Lykke Li - Better Alone 
28 Sam Evian - Katies Rhodes
29 The Third Sound - On Our Way To Desolation
30 Mazzy Star - That Way Again
31 Mark Lanegan & Duke Garwood - Save Me
32 Laura Jean - Devotion
33 Tracyanne & Danny - It Can't Be Love Unless It Hurts
34 Tancred - Just You
35 Dear Nora - Skulls Example
36 Girls Names - 25
37 Jennifer Castle  - Angels of Death
38 Melodys Echo Chamber - Visions of Someone Special On a Wall of Reflection


Mixcloud

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018

Films & TV Shows Reviews June 2018

Deadpool 2
Bigger,better,funnier.Κάθε ατάκα και αναφορά,δύο ώρες που δεν βαρέθηκα στιγμή.Η καλύτερη ταινία του 2018,εκτός αν βγει το Deadpool 3 μέσα στη χρονιά.

Α Quiet Place
Ωραίο το εύρημα,αλλά δεν είναι για 90 λεπτά.Αντιθέτως,θα μπορούσε να είναι μια φανταστική μικρού μήκους.

Ready Player One
Ξεκινάει ωραία,αλλά ξεφουσκώνει γρήγορα.Από ένα σημείο και μετά,το μόνο που είχε ενδιαφέρον,ήταν να αναγνωρίσεις όσες  80s και 90s αναφορές μπορούσες.Μετά το Bridge Of Spies,o Spielberg είναι ντεφορμέ.

Black Panther
Δεν άντεξα ούτε 40 λεπτά.Το ότι μιλούσαν αγγλικά με αφρικανική προφορά ήταν το κερασάκι.
Red Sparrow
Αtomic Blonde από τη λαϊκή.Η Lawrence παίζει να είναι η πιο υπερεκτιμημένη ηθοποιός της δεκαετίας.

Βatman Ninja
Εκπληκτικό σχέδιο,δυστυχώς το σενάριο είναι πολύ κατώτερο.Παρόλα αυτά,ακόμα και οι μέτριες προς κακές animated ταινίες της DC,είναι καλύτερες από τις κανονικές της και από όλους τους Black Panther αυτού του κόσμου.

Den Of Thieves
To μόνο που μπόρεσε να κλέψει αυτή η ταινία,ήταν η αϋπνία μου.

Ιn The Fade
Συμπαθητικό φιλμ,συγκλονιστική η Kruger.Αν βλέπεις τι γίνεται γύρω σου και στο κόσμο,δε νομίζω πως η ταινία θα σε σοκάρει.Ίσως να ταρακουνήσει -αν και αμφιβάλλω- ανθρώπους που ενημερώνονται μόνο από τη τηλεόραση.Άτομα που ενημερώνονται πραγματικά και γνωρίζουν πως ο φασισμός έχει επιστρέψει,ταινίες σαν το In The Fade είναι κουραστικές.

You Were Never Really Here
Όταν μια ταινία εκδίκησης αποθεώνεται στις Κάννες,υπάρχει περίπτωση να είναι καλή;

Ι Κill Giants
But you can't kill the yawn you cause me.

Suicide Squad:Hell To Pay
Είπαμε,ακόμα οι μέτριες προς κακές animated ταινίες της DC,είναι καλύτερες από τις κανονικές της και από όλους τους Black Panther αυτού του κόσμου.

The Last Movie Star
Συγκινητική,αν και προβλέψιμα μελό.Πολύ καλός ο Burt Reynolds (άσχετο,πάντα πίστευα πως ο Ryan είναι γιος του),που ουσιαστικά υποδύεται τον εαυτό του.

All The Money In The World
O μοναδικός λόγος που θα μείνει η ταινία στην ιστορία,είναι η αντικατάσταση του Spacey από τον Plummer.Ridley go home,you're old.

Insidious The Last Key
Περιττά sequel επεισόδιο 1862.

Αnnihilation
H υπερεκτιμημένη sci fi μπούρδα της χρονιάς.

Film Stars Don't Die In Liverpool
Αδικημένο περσινό δράμα,με πολύ ωραία σκηνοθεσία.Πολύ καλή η Benning,όμως τη παράσταση κλέβει ο Bell.

The Nile Hilton Incident
Aιγυπτιακό noir με άρωμα πολιτικού θρίλερ.Not bad,αλλά έχουμε δει και καλύτερα.

Jumanji Welcome To The Jungle
Περιττά remake επεισόδιο 1863.Τόσο βασανιστικά άχρωμο και άοσμο,που κάνει το πρώτο να μοιάζει με τη καλύτερη ταινία όλων των εποχών.

Τhe Death Of Stalin
Τέτοιου είδους ταινίες,θέλουν σενάρια επιπέδου Black Adder και Monty Pythons.Και όχι χοντροκομμένες βλακείες,που χαραμίζουν το εξαιρετικό καστ.

Τhe Commuter
Liam Neeson,σταμάτα.Παίζεις κάθε χρόνο στο Taken,το μόνο που αλλάζει είναι ο τίτλος και η χρονιά.

Phantom Thread
Kρίμα,πολύ κρίμα.Που ο κορυφαίος ηθοποιός των τελευταίων 30 ετών,κλείνει τη καριέρα του με μια τόσο ΜΑ ΤΟΣΟ βαρετή ταινία,στην οποία υποδύεται το Χάρη Ρώμα με βρετανική προφορά.

Batman Gotham by Gaslight
Ίσως η καλύτερη από τις τελευταίες animated ταινίες της DC.

Thor Ragnarok
So funny.NOT.

The Post
Συμπαθητικό,αλλά το να μιλάμε για εν έτει 2018 για το αν οι εφημερίδες μπορούν να ελέγξουν την εξουσία και να κάνουν τη διαφορά,είναι ανόητο και εκτός πραγματικότητας.Steven,άστο καλύτερα.

Suburbicon
George Clooney,good night,and good luck.Don't quit the day job.

The Square
Κλασική ταινία που κερδίζει στις Κάννες.Δε βλέπεται ούτε με μπάφο.Τόση πολλή φλυαρία δεν αντέχεται με τίποτα....

ΤV Shows


Pose
Οι δημιουργοί του American Horror Story,αφήνουν -επιτέλους- το κουρασμένο franchise τους και παραδίνουν την καλύτερη φετινή σειρά μέχρι στιγμής.Οι ζωές μιας ομάδας gay και trans χαρακτήρων στη Νέα Υόρκη των late 80s,είναι ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα,κυρίως γιατί πηγαίνει πίσω από τα στερεότυπα.Και γιατί βλέπουμε τη καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων,μια καθημερινότητα που αγνοούμε,δεν έχουμε ιδέα το πως είναι.Καλογραμμένο,με πολύ καλές ερμηνείες,το Pose σίγουρα θα είναι μέσα στο top 3 καλύτερων σειρών του 2018.

Evil Genious
To wtf ντοκιμαντέρ της χρονιάς.Τόσο περίεργο,που αν την ίδια ιστορία σε ταινία,θα έλεγες "δε γίνονται αυτά".

Patrick Melrose
Μεγάλος ηθοποιός ο Benedict Cumberbatch,αλλά το να βλέπω για μια ώρα,έναν πλούσιο να βασανίζεται επειδή το μόνο του πρόβλημα,είναι πως δεν τον φτάνουν τα ναρκωτικά,δεν είναι και πολύ ψυχαγωγικό.


Τrust
Danny Boyle,γύρνα καμιά ταινία καλύτερα.


Βarry
Είχε πλάκα.Για ενάμιση επεισόδιο..


Billions
Δεν αντέχεται τρίτη σεζόν με τόσο αχώνευτους χαρακτήρες.Και μάλιστα τζάμπα.


Αsh vs Evildead
Ash,είσαι ο άνθρωπος μας,ο ήρωας της καρδιάς μας,αλλά νομίζω πως φτάνει τρεις σεζόν.





Μozart In The Jungle
Aπό τις ελάχιστες σειρές που γίνεται όλο και καλύτερη.Και από τις πιο υποτιμημένες της αμερικανικής τηλεόρασης.


Mosaic
Ο Soderbergh γυρίζει σειρά με I phone..Έχεις να κάνεις ταινία της προκοπής εδώ και 11 χρόνια,τα παίρνεις από την Apple και μας δουλεύεις κιόλας.Πλοκ.











Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2018

Blablaland #7

"Αν είχες μια χρονομηχανή που θα πήγαινες;"
"Μια μέρα πριν τη σύλληψη σου,να δώσω στο πατέρα σου προφυλακτικά"
"Ξέχασα πως έχεις μαθησιακές δυσκολίες και μόλις πέρσι τελείωσες νυχτερινό νηπιαγωγείο.Αλλάζω την ερώτηση,αν είχες μια χρονομηχανή,σε ποια συναυλία θα πήγαινες;"
"Μόνο σε συναυλία μπορώ να πάω;"
"Ναι,γιατί είσαι ηλίθιος και μπορεί να κατέστρεψεις το κόσμο"
"Δύσκολα μου βάζεις.."
"Έχεις τρεις επιλογές"
"Οπωσδήποτε Zeppelin.Metallica στην Damaged Justice tour,και..Δε μπορώ ν'αποφασίσω.Jimi Hendrix ή Psychotic Waltz μετά το Into The Everflow.Εσύ;"
"Kyuss στην έρημο,Rolling Stones στα late 70s,και Monster Magnet εποχής Powertrip"
(Kαι οι δύο μαζί,αλα Beavis And Butthead)
"NAI!"
"Στη καλύτερη εποχή τους,και γάμα όλους τους πιουρίστες που επιμένουν πως η προ-Powertip περίοδος είναι η καλύτερη.Μιλάμε για το καλύτερο δίσκο τους,την διασταύρωση της καύλας και όλων των οργασμών.Το καλύτερο rock album της τελευταίας εικοσαετίας,που τα βάζει με οποιονδήποτε δίσκο στην ιστορία της σκληρής μουσικής,και μπορεί τελικά να χάσει,αλλά ο αντίπαλος θα έχει φάει τόσο ξύλο,που θα έχει μείνει ανάπηρος.Θυμάσαι τότε που έπαιξαν support στους Metallica;"
"Ποιοι Metallica;"
"Ακριβώς,ποιοι Metallica.Οι Μetallica έπρεπε να είναι support στους Magnet.Παρότι βγήκαν ντάλα μεσημέρι καλοκαιριάτικο,μοίρασαν καύλα,νέκταρ και αμβροσία στο ανέπαφο κοινό"
"Δύο πράγματα δεν θα ξεχάσω,το βλέμμα του Wyndorf και τη μελαχρινή στα δεξιά μου,που έκανε σαν να είχε δει το θεό και το σατανά μαζί.Αδικία ρε μαλάκα,έπρεπε να παίξουν μόνοι τους"
"Σε κλείστο χώρο,να κλειδώσουν τις πόρτες και να αφήσουν το μέρος να καεί.Να εξατμιστούμε από τους πολλαπλούς οργασμούς,να ανέβουμε στα σύννεφα και να βρέξει σπέρμα,ιδρώτα και φωτιά"
"Αμήν αδερφέ μου,αμήν"
"Αλλά που..Οι γαμημένοι διοργανωτές συναυλιών θα συνεχίσουν να φέρνουν τα βαλσαμωμένα προγούλια των Scorpions μέχρι να μας σώσει μια εξωγήινη εισβολή,αλλά ένα συγκρότημα στα ντουζένια του δεν μπορούν να φέρουν!"
"Αλήτες..Εκεί μας καταντήσανε..Που είναι το κράτος,η κυβερνητική αναλγησία είναι εγκληματική"
"Οι λακερδέμπορες του rock ήχου στην Ελλάδα θέλουν παραδειγματική τιμωρία"
"Να τους βγάλουν τη σκωληκοειδίτιδα (σιγά μη θυμάμαι πως γράφεται,στο google το είδα) από το αυτί με τσιμπιδάκι για τα φρύδια!"
"Σε όσους γράφουν ροκ αντί για rock"
"Σε όσους γράφουν και λένε "της ροκ" και της μέταλ" "
"Σε όσους επιμένουν να αποκαλούν "ελληνικό,ελληνόφωνο" ροκ τα ξενέρωτα,δηθενιάρικα έντεχνα με επικάλυψη κιθάρας"
"Σε όσους ακούνε ακόμα Πυξ Λαξ"
"Σε όσους άκουσαν Πυξ Λαξ,τους άρεσε και δεν έκαναν τίποτα γι'αυτό,πριν γίνει μη ιάσιμο"
"Θυμάσαι ρε μαλάκα;1998.Πέμπτη βράδυ.Πήρα το cd από το Rock City και βρεθήκαμε Tithora για μπύρα.Γκρίνιαζες για το εξώφυλλο και για τα trendy video clip.Μουρμούραγες σαν πεθερά που δεν έδωσαν το όνομα της στο εγγόνι.Και μετά από δύο μέρες,με πήρες τηλέφωνο και παραληρούσες σε νεκρές γλώσσες και κάνα δύο που δεν έχουν ακόμα ανακαλυφθεί"
"Άργησα λίγο,αλλά είδα το φως.Τα δύο singles ήταν τόσο πιασάρικα,και ταυτόχρονα τόσο heavy,που ακόμα και σε πανηγύρι να τα έβαζες,πάλι θα γαμούσαν"
"Τι να πρωτοπείς;Για το Temple of Your Dreams;Για το 19 Witches;Για το garage - viagra για τα αυτιά See You In Hell;Για την υπερμπαλάντα Your Lies Become You,που πρέπει να γυριστούν τουλάχιστον  3 ταινίες,μόνο και μόνο για να μπει στο soundtrack;Να μιλήσουμε για στιχάρες;Για ύφος;Για το ότι ο δίσκος είναι τόσο sexy,που αν τον βάλεις να παίξει σε μοναστήρι,οι καλόγριες θα μεταμορφωθούν σε Καλιφορνέζες strippers και θα κάνουν poll dancing στους σταυρούς;"
"Αν δεν σου αρέσει αυτός ο δίσκος,πρέπει να αυτοεξοριστείς"
"Θα έλεγα και να αυτοευχουνιστείς,αλλά είναι πλεονασμός.Κόψε τις φλέβες σου,άσε το φασκόμηλο να χυθεί και απάλλαξε μας από την απουσία σου"
"Πωρώθηκα τώρα,βάλε youtube μήπως βρούμε κανένα live τους από τότε"
"Και η ταινία;"
"Ό,τι κι αν έχεις κατεβάσει,ειδικά αν είναι καινούργιο,δε θα κλάνει μια μπροστά στην rock πεμπτουσία των Magnet.Βάλε τον Μεσσία με τη κιθάρα"
"Hallelujah"

YΓ:Το Spacelord δεν γίνεται να ΜΗΝ παίζει τέρμα.





Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

Tα γοητευτικά αουτσάιντερ του Hal Hartley









EΣΩΤ.ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ  - ΝΥΧΤΑ,1998,FLASHBACK
Eίκοσι χρόνια πριν,ο έφηβος εαυτός μου κάνει απεγνωσμένο ζάπινγκ,ψάχνοντας κάτι που να βλέπεται.Πέμπτη βράδυ,μετά τα μεσάνυχτα.Στα 90s,η τηλεόραση -μαζί με τα περιοδικά- ήταν το internet της εποχής.
                      Τα ιδιωτικά δεν έχουν τίποτα,το Mtv έχει αρχίσει να εκφυλίζεται,τα trash δεν είχαν κάτι αρκετά αστείο.Τα κρατικά κανάλια περνούσαν ακόμα κρίση ταυτότητας,δεν είχαν συνέλθει από την απώλεια του μονοπωλίου.Βάζω ΕΤ2,πετυχαίνω τη ταινία στην αρχή.Trust.



Ψάχνω το περιοδικό με το πρόγραμμα -ναι,τότε όλοι τα χρησιμοποιούσαμε,όχι μόνο οι γιαγιάδες-.Φιλμ του 1990,δεν έχω ιδέα ποιοι είναι οι ηθοποιοί ή ο σκηνοθέτης.Κολλάω.Δεν είχα ξαναδεί κάτι παρόμοιο.Αν και πολύ μακρυά από τα γούστα μου,το Trust με σαγήνευσε.Αργό,αλλά όχι βαρετό.Περίεργο,αλλά γοητευτικά περίεργο.Ρομαντικό,όμως όχι σαν τις προκάτ ρομαντικές κομεντί 4 τυριά του Hollywood.Με έναν ανεπιτήδευτο,χαμηλών τόνων τρόπο.
Η ταινία δεν βγαίνει από το μυαλό μου.Μια εβδομάδα μετά,την ίδια ώρα,ξαναβάζω ΕΤ2.Για καλή μου τύχη,παίζει τη πρώτη ταινία του Hartley,το Unbelievable Truth.Μου αρέσει περισσότερο απο το Trust.Σε μια ηλικία,που αν οι ταινίες δεν είχαν εκρήξεις,ξύλο,και βαθιά ενδοσκοπικούς διαλόγους του στυλ "γαμήστε τους γαμημένους γαμιόληδες",για μένα δεν ΗΤΑΝ ταινίες,γνώρισα τον ανεξάρτητο αμερικανικό κινηματογράφο,χωρίς να έχω ιδέα πως υπήρχε κάτι τέτοιο.
END FLASHBACK

ΕΣΩΤ.ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ - ΜΕΡΑ
Δύο δεκαετίες μετά,ξέρω τι είναι ο ανεξάρτητος κινηματόγραφος και ποιος είναι ο Hartley.O 58χρονος σκηνοθέτης είναι το πιο αουτσάιντερ από τα αουτσάιντερ του ανεξάρτητου κινηματογράφου.Με ένα στυλ κάπου ανάμεσα στον Jarmus,τον Rudolf και τo γαλλικό νέο κύμα,ο Hartley θα μπορούσε να φτάσει σε πολύ μεγαλύτερο κοινό,πέρα από τον κλειστό κύκλο των fan και των art house εστέτ.
Γιατί δε το έκανε;Πιθανότατα γιατί δεν το ήθελε.Να χάσει την απόλυτη καλλιτεχνική και δημιουργική ελευθερία για μερικά εισιτήρια παραπάνω.Χωρίς μάλιστα να υστερεί σε σχέση με τον Jarmus ή κάποιες πολυδιαφημισμένες indie μετριότητες.Αν και έχω δει τις περισσότερες από τις ταινίες του Hartley,νομίζω πως δεν κατάφερε να ξεπεράσει τις δύο πρώτες.Ή μπορεί να μην τις ξεπέρασα εγώ.
Ήμουν επιφυλακτικός στο να τις ξαναδώ.Φοβήθηκα πως θα ξεθώριαζε το φωτοστέφανο της εφηβικής ανάμνησης.Ευτυχώς κάτι τέτοιο δεν συνέβη.Αντιθέτως,μου άρεσαν ακόμη περισσότερο,ίσως πιο πολύ κι από τη πρώτη φορά.Κι ας είναι αργές.Τα πλάνα είναι μεγάλα σε διάρκεια,παρόλα αυτά δε κουράζουν.Γιατί ο διάλογος αναπνέει,θέλει χρόνο για να ανθίσει.Και οι διάλογοι είναι το δυνατό σημείο του Hartley.
Χαμηλόφωνοι,άμεσοι,χωρίς υπερβολές,μελόδραμα και επιτήδευση.Οι χαρακτήρες του,γοητευτικά εκκεντρικοί και εκκεντρικά γοητευτικοί μπορούν να πουν τα πάντα και να είναι πειστικοί.Γιατί θυμίζουν συζητήσεις που έκανες,άκουσες,σκηνοθέτησες στο μυαλό σου.Απλές,μικρές και μεγάλες εξομολογήσεις,όλες εκείνες οι σκέψεις που θέλουμε να πούμε -αλλά δεν τολμάμε ποτέ- εδώ λέγονται.
Nαι,κάποιες φορές οι χαρακτήρες και οι διάλογοι γίνονται αυτοαναφορικοί.Ποιος auter δε το κάνει αυτό;Γιατί διαφέρουν τα φιλμ του Hartley;Γιατί έχουν χιούμορ.Υπόγειο,υπερσαρκαστικό,αλλά προσβάσιμο.Λυτρωτικό,που κάνει τους χαρακτήρες  πιο συμπαθητικούς.Ακόμη και στους διαλόγους λούπες -σήμα κατατεθέν του σκηνοθέτη-,μπορείς να πιάσεις την ειρωνεία.
Αν και όταν μεγαλώσω,θέλω να γίνω uber cool σαν τον χαρακτήρα του Martin Donovan στο Trust,το Unbelievable Truth κερδίζει στα σημεία το τίτλο της αγαπημένης μου ταινίας του Hartley.Μπορεί να είναι γυρισμένη το 1988,αλλά έχει την αύρα των early 90s.πολύ απλά,είναι η καλύτερη ρομαντική κομεντί που δεν έχετε δει.Αν οι μέχρι τότε 80s κομεντί,είναι η ωραία της τάξης,η πιο trendy και εξωστρεφής θηλύκότητας (sic),που την θέλει όλο το σχολείο,τότε το Unbelievable Truth είναι εκείνη η περίεργη,ατημέλητη συμμαθήτρια,η καλλιτεχνική φύση που κάθεται στο τελευταίο θρανίο,και ζωγραφίζει,ακούγοντας μουσική από τα ακουστικά.
Εκείνη,που μπορεί να μη σου γεμίζει το μάτι,όμως είναι πιο όμορφη από τη Σταρ Ελλάς της τάξης.Εκείνη,που αν βαφτεί και φτιαχτεί λίγο,θα ψάχνεις το σαγόνι σου στην άσφαλτο.Εκείνη,που θα μοιραστεί μαζί σου το κόσμο της,και θα σε κάνει να την ερωτευτείς,πριν το καταλάβεις.Κάποια σαν την Andrienne Shelly.Αν η δεκαετία του 90 έπαιρνε τη μορφή γυναίκας,δεν θα μπορούσε να είναι άλλη.Με μια περίεργη,αλλόκοτη ομορφιά,αλαφροϊσκιωτη,σκοτεινή,εσωστρεφής,με αρκετά μυστικά πίσω από τα μάτια.
Οι περίεργοι εραστές των δύο αυτών φιλμ,έρχονται κοντά ο ένας στον άλλο αθόρυβα.Συζητάνε τα πάντα,από το νόημα της ζωής και του έρωτα μέχρι τα κιβώτια ταχυτήτων.Όλοι οι χαρακτήρες έχουν ανάσα και αίμα.Τσακώνονται,παραληρούν.Ασφυκτιούν,τόσο στο περιθώριο,όσο και στο πλήθος.Μοιάζουν καταδικασμένοι ν'αποτύχουν.Όμως η διαδρομή της αποτυχίας θα γίνει όπως ακριβώς τη θέλουν,με τους δικούς τους όρους.Και μερικές φορές,αυτό είναι πραγματικά η επιτυχία,να μπορείς να αποτύχεις με τους δικούς σου όρους,με στυλ.


 Αυτό το κείμενο δεν είναι κριτική,ούτε καν παρουσίαση.Απεχθάνομαι τους κριτικούς που λειτουργούν ως πλασιέ "υψηλής διανόησης".Οι πρώτες δύο ταινίες του Hartley είναι μέσα στο top 100 μου,στο Hall Of Fame της καρδιάς.Αν έπρεπε να διαλέξω κάποιον να σκηνοθετήσει τη ρομαντική κομεντί της ζωής μου,μάλλον τον Hartley θα διάλεγα,και όχι τον John Hughes.



Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

Μονοπλάνο II

Και αν είμαστε ηθοποιοί που παίζουμε τον εαυτό μας;Και κάποιοι μας παρακολουθούν  σαν reality;Κάνοντας ζάπινγκ στις ζωές μας σαν να είναι κανάλια ή video στο youtube;Γελάνε;Κλαίνε;Βαριούνται,μας βρίζουν;Μας κοροϊδεύουν;Και αν είμαστε οι σωστοί ηθοποιοί,αλλά στο λάθος ρόλο,στη λάθος ταινία,στη λάθος σκηνή;
                      Και αν έχουμε το λάθος όνειρο για σκηνοθέτη και το λάθος στόχο για σεναριογράφο;Ποιος κάνει το κάστινγκ για το πεπρωμένο μας;Ποιος διαλέγει,πως και γιατί;Και αν είμαστε χαρακτήρες βιβλίου;Δραπέτες από κάποια σελίδα;Μυθιστορήματος;Νουβέλας;Διηγήματος ή από κάποιο ποίημα;Για αυτό διαφέρουμε τόσο πολύ;Είναι το DNA μας διαφορετικές λέξεις,από διαφορετικά βιβλία;Γι'αυτό ταιριάζουμε με κάποιους ανθρώπους περισσότερο;
                                Νιώθουμε πως συμπληρώνει ο ένας τον άλλο,σαν να είμαστε  προτάσεις από την ίδια παράγραφο;Πόσες πιθανότητες υπάρχουν για να συμβεί αυτό και πόσο τυχερός μπορεί να είσαι;Είμαστε αριστουργήματα που κιτρινίζουμε στο συρτάρι των φόβων μας ή υπερεκτιμημένες μετριότητες που μας έσωσαν το μοντάζ της τύχης και η καλή φωτογραφία;
                                   Μήπως αυτή η ζωή είναι ένα δοκιμαστικό για την επόμενη;Κι αν αυτή είναι η ταινία,πόσο χάλια παίξαμε στο προηγούμενο casting;Πόσες ζωές φτιάχνουν το παζλ της δικής μας και σε πόσες είμαστε αναντικατάστατο κομμάτι;Ποια είναι η ατάκα,το πλάνο και η σκηνή μας,αυτά που θα μείνουν στην ιστορία;Ποιο είναι το Όσκαρ μας;
                                    Έχουμε τραγούδι;Και αν ζούμε σε μιούζικαλ,γιατί κανένας δεν χορεύει;Τι κάνει τη διαφορά και τι όχι;Ποια στιγμή θα αιχμαλωτίσει την αιωνιότητα και θα κάψει το φιλμ του χρόνου;Που είναι κρυμμένη η κάμερα;Ποιος μας κλέβει τη παράσταση και τη σκηνή;Γίνεται να είσαι κομπάρσος στην ίδια σου τη ζωή;
                                     Που είναι ο κασκαντέρ να γυρίσει όλες τις επικίνδυνες σκηνές και να δεχτεί αυτός όλο το πόνο;Ποιο είναι το καλό μου προφίλ;Έχω fan club;Και αν τελικά δεν είμαστε σε ταινία,αλλά σε θεατρική παράσταση;Που είναι το καμαρίνι μου;Ποια είναι η αυλαία;Ο προβολέας;Ο υποβολέας;
                                      Που είναι το κείμενο μου;Γιατί το μόνο μου θυμάμαι που είναι οι στίχοι ενός Περουβιανού ποιητή;"Είναι μια έκρηξη αργή από τρυφερότητα και πυρετό.Θέλω να της ανήκω όπως το όνειρο στην τρέλα".Σε ποιαν πρέπει να το πω;Και εκείνη τι πρέπει να μου απαντήσει;Σκέφτομαι φωναχτά τόση ώρα;Γιατί με κοιτάνε όλοι περίεργα στο λεωφορείο;Που τη πάει την ένεση αυτός;Που είναι το διάλειμμα για διαφημίσεις όταν το χρειάζεσαι;
                                      Πόσες λήψεις χρειάζεται η ευτυχία;Και πόσες πρόβες πριν...


Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

Μονοπλάνο

Υπάρχει ένας χάρτης πέρα από όλα αυτά που γνωρίζεις,φτιαγμένος από όλους τους χάρτες που έχεις δει,από όσους δεν ταξίδεψες ποτέ,από όσους δεν άγγιξαν τα δάχτυλα και τα μάτια.Τα μέρη δεν έχουν ονόματα,μόνο ημερομηνίες.Είναι όλες οι μέρες και οι νύχτες που άφησες μισές.
                    Αξόδευτες,σπαταλημένες σαν πλαστό χρήμα,σαν φτηνό άρωμα.Οι γραμμές αυτού του χάρτη δεν είναι δρόμοι,ποτάμια ή οροσειρές.Είναι όλες οι ρυτίδες κάτω απ'το δέρμα,ρωγμές της αντανάκλασης που έπρεπε να είσαι,ιστός αράχνης από πάγο,που παγιδεύει τα χρόνια που έμειναν γυμνά.
                     Αυτός ο χάρτης δεν έχει γη ή θάλασσα,νησιά και ηπείρους.Μόνο τροχιές που έμειναν στη σκέψη.Περιγράμματα των ζωών που δεν ακολούθησες ποτέ.Μη ψάξεις να τον βρεις,δεν έχει υλική μορφή.Είναι μέσα σου,σε αυτές τις εικόνες και τους ψιθύρους που ξαγρυπνούν,διψασμένα για καινούργιο φως,για αλλιώτικο σκοτάδι,αδοκίμαστους ουρανούς και αχαρτογράφητα ξενύχτια.
                        Κρύβεται σε εκείνο το κομμάτι του καθρέφτη που δεν βλέπεις ποτέ,στο πιο μαύρο της σκιά σου,πίσω από τα μάτια,στην άκρη της ζωής σου.Στα γράμματα που δεν έγραψες,στα τραγούδια που δεν αφιέρωσες,στις τρέλες που δίστασες,στο παρά ένα.Και στις σκανδάλες του κορμιού σου που σκούριασαν να περιμένουν την έκρηξη.
                          Το μπουκάλι είναι μισογεμάτο.Το τασάκι σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο.Περιμένω.Ένα ζευγάρι χέρια να γυρίσει τις σελίδες μου,να τις χωρίσει.Να ημερώσει τα σημεία στίξης,να νανουρίσει τις τελείες και να ξεμπερδέψει τα κουβάρια ανάμεσα στα κόμματα.
                        Υπάρχει ένας χάρτης,πλασμένος από πυρετό και αίμα.Το μελάνι του στάχτες και σκουριά.Αυτός ο χάρτης δεν σου ανήκει,δε τον κέρδισες ακόμα.Όπου η κάθε λέξη του θα'ναι γιορτή,κάθε συλλαβή θα διαρκεί όσο ένα καλοκαίρι,και όλο το αίμα της ζωής θα βαφτίζει τις πόλεις με το όνομα σου.