Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

Blablaland #4

"Τι θα παραγγείλουμε;"
"Λέω να μη πάρω τίποτα"
"Λέγε ρε"
"Δε πεινάω"
"Άσε τα σάπια και λέγε"
"Έχω πάρει κάτι κιλά και λέω να προσέξω λίγο τη διατροφή μου"
"Εσύ;Προχθές έφαγες 6 καλαμάκια και μια κρέπα με σοκολάτα.Και σήμερα μου λες ότι θέλεις να προσέξεις;Είσαι δαιμονισμένος;"
"Έκανα κάτι εξετάσεις και δεν βγήκαν καλές.Χοληστερίνη και τριγλυκερίδια στο θεό,o γιατρός μου είπε να προσέχω"
"Ε τι περίμενες να σου πει;Ότι η ακμή είναι φυσιολογική για την εφηβεία ή ότι τα δεύτερα δόντια είναι τα μόνιμα;Από'δω και πέρα τέτοια θα ακούς.Τουλάχιστον θα πιούμε;"
"Πρέπει να το ελαττώσω και αυτό"
"Δε πειράζει,μένει περισσότερο για μένα.Να πηγαίνεις πιο συχνά για τσεκ απ"
"Δε πρέπει και'συ ν'αρχίζεις να προσέχεις;"
"Προσέχω στο δρόμο πριν περάσω απέναντι"
"Ρε μαλάκα σοβαρά μιλάω,έχεις δει πως έχει γίνει;"
"Πήρα λίγο τα Χριστούγεννα,θα πέσουνε γρήγορα"
"Ιούλιο έχουμε"
"Δε φταίω εγώ,έτσι είναι το σκαρί μου,αναπνέω και παχαίνω"
"Πρέπει να έχει πολλά λιπαρά ο αέρας εδώ μέσα.."
"Τι θέλεις ρε μαλάκα,επειδή δεν βγήκαν καλές οι εξετάσεις σου θα μας γαμήσεις τη διάθεση;"
"Αφού είσαι χοντρός,θέλεις να σoυ πω ψέματα;"
"Δεν είμαι χοντρός,φαρδύς είμαι"
"Μαλάκας είσαι,κοίτα να συμμαζευτείς γιατί έχεις γίνει σαν ρουλέτα"
"Ήρθε μια χοντρή προχθές στο μαγαζί,δε φαντάζεσαι.Μαλάκα,δεν είχε γόνατα.Μου 'βγάλε τη ψυχή.Προσπαθούσα ευγενικά να της εξηγήσω ότι δεν έχουμε μεγαλύτερα νούμερα και δεν άκουγε τίποτα.Πήγε και παραπονέθηκε στον υπεύθυνο και τον είχα πάνω από το κεφάλι μου,όση ώρα ψώνιζε το τάνκερ"
"Και τι έκανες,την εξυπηρέτησες;"
"Δε μπορούσα να κάνω κι αλλιώς.Κάθε φορά που η φόρμα δεν ανέβαινε τον αστράγαλο,μου ζητούσε μεγαλύτερο νούμερο.Μετά από τέσσερις φόρμες,νόμιζα πως θα το είχε καταλάβει επιτέλους.Δυστυχώς με ρώτησε αν έχουμε κάτι μεγαλύτερο"
"Και τι της είπες;"
"Ότι σε πιο μεγάλο νούμερο έχουμε πανό για τη θύρα 7"
"Σοβάρα,έτσι της είπες;"
"Όχι,αλλά ήμουν έτοιμος.Ευτυχώς εκείνη τη στιγμή,επέστρεψε η κοπέλα που είναι στα γυναικεία από το διάλειμμα της και με έσωσε"
"Μην αλλάζεις θέμα,είσαι χοντρός"
"Άμα την έβλεπες θα καταλάβαινες,αυτή ήταν χοντρή,εγώ ήμουν απλά ένα μικρό φεγγάρι στη τροχιά της.Είμαι σίγουρος πως ο αφαλός της είναι μαύρη τρύπα"
"Πρέπει να χάσεις κιλά"
"Βάλε ένα ποτό και σταματά τη γκρίνια.Τι θα δούμε;"
"Το Phantom Thread,τη τελευταία ταινία του Daniel Day Lewis"
"Και έπρεπε να είναι με αυτόν τον σκηνοθέτη;"
"Γιατί;ο Paul Thomas Anderson είναι από τους καλύτερους σκηνοθέτες της τελευταίας εικοσαετίας"
"Ο πιο υπερεκτιμημένος της εικοσαετίας είναι.Ο Steve Jobs του κινηματογράφου.Έκατσα να δω το There Will Be Blood και νόμιζα πως έκανα δεύτερη θητεία,στο τέρμα του Έβρου,στη καρδιά και το παχύ έντερο του χειμώνα"
"Υπερβολικός ως συνήθως.Δεν θες να δεις τη τελευταία ερμηνεία του Lewis,αφού είναι από τους αγαπημένους σου;"
"Δε βλέπω ταινίες του Paul Thomas Anderson,του Wes Anderson ή του Roy Anderson.Σ'αυτό το σπίτι,αν μπροστά από το επίθετο Anderson δεν υπάρχει το όνομα Pamela,οπτικοακουστικά θεάματα δεν προβάλλονται"
"Και τι θα δούμε ρε Roger Ebert από τα Lidl;"
"Δεν έχει βγάλει κανένα καινούργιο ο Statham;"
"Έχει καιρό.Θυμάσαι ποιο είναι το τελευταίο καλό που έπαιξε;"
"Όχι..Έχει πολύ καιρό να βγάλει κάτι καλό.Λες να ήρθε η πτώση;"
"Ελπίζω να μη καταντήσει σαν τον Arlond.Χειρότερος κι από το Ψωμιάδη.."
"Τουλάχιστον ο Stallone είναι αξιοπρεπής"
"Αν εξαιρέσεις πως έχει κάνει περισσότερες πλαστικές από όλο το Κολωνάκι και τα βόρεια προάστια μαζί,θα συμφωνήσω"
"Ναι,αλλά τι ταινιάρα το Creed;"
"Ναι ρε μαλάκα,συγκινήθηκα.Ήμουν τόσο σίγουρος πως θα πάρει το Όσκαρ"
"Οι αλήτες..Στο λαιμό να τους κάτσει η κοκαΐνη.Τι μου το θύμισες,τσαντίστηκα πάλι"
"Και'γω,πάμε για βρώμικο;"
"Πάμε.Και μέχρι να γυρίσουμε,βάλε να κατέβει το Demolition Man"
"Ακόμα πιστεύεις ότι ο Simon είναι μέσα στους 5 καλύτερους κακούς των 90s;"
"Φυσικά,γιατί διαφωνείς;"
"Δε νομίζω πως μπαίνει καν στη δεκάδα"
"Όπως λέει και ο Simon κάπου στη μέση της ταινίας,ο κόσμος έχει δικαίωμα να είναι μαλάκας.Και εσύ όταν δε πίνεις,είσαι δύο φορές μαλάκας".

Παρασκευή, 9 Φεβρουαρίου 2018

Blablaland #3

"Ρε μαλάκα,κοντεύουμε τα σαράντα και δεν έχουμε πετύχει τίποτα στη ζωή μας"
"Κοντεύουμε τα σαράντα και 'συ μας έχεις κάνει ήδη τα σαράντα.Τι ήθελες δηλαδή,το Νόμπελ Ειρήνης;"
"Όχι ρε συ,αλλά κάτι,ξέρω γω;Κάτι που να είμαι περήφανος"
"Σαν τι δηλαδή;"
"Κάτι,ένα έργο,ένα βιβλίο,μια οικογένεια,έστω ένα σπίτι,ένα καλό αυτοκίνητο"
"Εξακολουθείς να τρέφεις και να τρέφεσαι από την ίδια αυτάπατη.Το αμερικανικό όνειρο τυλιγμένο στη λαδόκολλα της ντόπιας στραβοχυμένης εκδοχής της σοσιαλδημοκρατίας.Ακόμα πιστεύεις πως θα γίνει κάποιο θαύμα και θα προλάβουμε να ζήσουμε,όσα χαζεύαμε στα ΚΛΙΚ των πατεράδων και των θείων μας.Μια ζωή μαλάκας"
"Άρχισες πάλι να μιλάς σαν χαλασμένο ραδιόφωνο;Λίγο 902,λίγο Εξάρχεια,πασπαλισμένα με Γεωργίου και Αλέφαντο;"
"Γιατί ρε,ψέματα λέω;"
"Άσχημα θα ήταν ένα σπιτάκι και ένα καλό αυτοκίνητο;"
"Ναι"
"Γιατί;"
"Το σπίτι θα είχε ΕΝΦΙΑ,το αυτοκίνητο εφορία.Το πιο πιθανό να σε διώχνανε από τη πασοκική θέση που θα είχες διοριστεί,και τώρα θα έψαχνες στο dark web να πουλήσεις το νεφρό σου για να πληρώσεις τα χρέη σου.Ενώ τώρα,δε σε νοιάζει τίποτα"
"Μάλιστα..Εσύ κύριε ανιδιοτελή,δεν αισθάνεσαι δηλαδή έτσι;"
"Πως;"
"Ανικανοποίητος,πως περνάει ο χρόνος αναξιοποίητος;Δεν αισθάνεσαι ένα κενό;"
"Μόνο όταν πεινάω"
"Μιλάω σοβαρά"
"Και γω το ίδιο,δεν είναι σοβαρό θέμα το φαγητό;"
"Λέγε ρε!"
"Είμαι ευτυχισμένος που είμα ακόμα ζωντανός"
"Αρχίσαμε τα τσιτάτα του Πάολο Τροέλιο;"
"Σοβαρά μιλάω"
"Και'γω σοβαρά γελάω"
"Άκουσε με ρε δίποδο spam.Είναι τόσο απλό που ακούγεται γελοίο.Είναι μέρος του προβλήματος,αν δεν είναι περίπλοκο,δε το πιστεύουμε.Αν είναι απλό μας φαίνεται χαζό,αστείο"
"Πείτε μου κύριε Μπουκάι,αυτό είναι από το καινούργιο σας βιβλίο;"
"Άκουσε με για δύο λεπτά.Δεν μπορείς να κερδίσεις ή να φέρεις ισοπαλία,δεν μπορείς να χάσεις,ούτε καν να βγεις από το παιχίδι.Οπότε,τι μπορείς να κάνεις;Να το διασκεδάσεις όσο μπορείς.Ευτυχία είναι να προετοιμάζεις το αναπάντεχο.Ίσως να μην βάλεις ποτέ γκολ,αλλά μπορείς να κλέψεις τη μπάλα από τη ζωή,να της κάνεις τη φοβερή τρίπλα και έστω για λίγο,να σε κυνηγάει εκείνη,αυτό είναι ευτυχία"
"Κι αν σου κάνει τάκλιν από πίσω κύριε Γιάλομ;Γιατί αυτό κάνει η ζωή συνήθως,σε κλαδεύει από πίσω,και όχι μόνο δε κερδίζεις το φάουλ,αλλά παίρνεις και κίτρινη κάρτα για θέατρο"
"Ε και;Κάποια στιγμή θα το πάρεις το φάουλ.Και τότε μπορείς να το διασκεδάσεις ακόμη περισσότερο"
"Πως;"
"Θα κάθομαι και δεν θα το χτυπάω"
"Κι αν σου βγάλει κόκκινη;
"Δε θα μου βγάλει"
"Κι αν σου βγάλει;"
"Τότε θα αποχωρήσω όσο πιο αργά μπορώ,κάνοντας τις εξέδρες να πανηγυρίζουν τη κόκκινη,περισσότερο κι από γκολ"
"Μαλακίες,δε γίνονται αυτά"
"Όταν ακούς το όνομα Καντονά,τι σου έρχεται πρώτα στο μυαλό;"
"Η καρατιά"
"Ακριβώς.θυμάσαι πως ήταν παικταράς,ότι άλλαξε την ιστορία της United,μπλαμπλα,κτλ.Αλλά..Η πρώτη σκέψη είναι η καρατιά"
"Δεν ήταν σωστό,μπορούσε να τον είχε τραυματίσει άσχημα"
"Πιθανόν.Αλλά το έκανε.Ήξερε τις συνέπειες και το έκανε.Αψήφησε τους κανόνες και αποχώρησε με τους δικούς του όρους.Αυτό είναι το ζητούμενο,με τους δικούς σου όρους.Το ό,τι καθόμαστε κάθε Παρασκευή ή Σάββατο και πίνουμε,διατηρεί ζωντανό τον έφηβο εαυτό μου.Κάποιες φορές βαριέμαι,κάποιες μελαγχολώ.Αλλά χαίρομαι,που μπορούμε ακόμα να πίνουμε χωρίς επιπτώσεις και να γελάμε,κυρίως με τους εαυτούς μας.Είμαστε στο ημίχρονο της ζωής μας.Το πρώτο δε πήγε καλά,αλλά έχουμε χρόνο,να προετοιμαστούμε για το δεύτερο.Βάλε ένα ποτό ακόμα"
"Τι έχεις πάθει με τις ποδοσφαιρικές παρομοιώσεις και μεταφορές σήμερα;"
"Επειδή είσαι ηλίθιος,είναι ο μόνος τρόπος για να με καταλάβεις"
"Δηλαδή εγώ τώρα,πρέπει να αισθάνομαι ευτυχισμένος;Που περνάω τα Σαββατόβραδα των πιο παραγωγικών μου χρόνων,με έναν τύπο που έχει πάθει πρόωρη μαλάκυνση και Αλτσχάιμερ από τα πολλά anime που έβλεπε στην εφηβεία του,και αμπελοφιλοσοφεί με ποδοσφαιρικά ποαραδείγματα;"
"Αν όμως είχε βγει σε βιβλίο,με πιασάρικο τίτλο,καυλιάρικο εξώφυλλο,και το διαφήμιζαν όλα τα χαζοσάιτ που μπαίνεις,θα είχες κάνει τα βυζιά σου τιράντες από το πολύ τράβηγμα και τους γεννετικούς μου αδένες αμόνια από το πρήξιμο"
"Γιατί δεν έχει βγει ad bloc και για ανθρώπους..."
"Η μόνη φορά που θα συμφωνήσω μαζί σου απόψε"
"Σταμάτα την ηχορύπανση και φέρε τα πατατάκια"
"Βάλε τη ταινία.Τι θα δούμε απόψε;"
"Πεθύμησα western"
"Οι αληθινοί άντρες τα λένε καμπόϊκα"
"Σταμάτα,θα σ'αρέσει;"
"Ποιο κατέβασες;"
"Ξέρεις.."
"Ποιο;"
"Από εκείνα που μιλάνε για την αληθινή  Άγρια Δύση και την πραγματική Αμερική.Αυτά που τα γύριζαν Ιταλοί στην Ισπανία με δευτεροκλασάτους Αμερικανούς ηθοποιούς"
"Θα είσαι πάντα άσχημος,μερικές φορές είσαι κακός,αλλά που και που είσαι ο καλύτερος.Δυνάμωσε το".




Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου 2018

Blablaland #2

"Αν η ζωή σου ήταν ταινία,ποια θα ήθελες να είναι;"
"Το Ferris Bueler"
"Nαι ε;"
"Δε κατάλαβα,μην ακούσω  καμιά μαλακία πως δεν σου αρέσει,γιατί θα καθαρίζεις το αίμα από τους τοίχους για μήνες"
"Τόσο πολύ σου αρέσει;
"Είσαι έφηβος,γόνος μεσοαστικής οικογένειας,κάνεις κοπάνα από το σχολείο και περνάς όλη τη μέρα με τη κοπέλα σου και τον καλύτερο σου φίλο,κάνοντας βόλτες στη πόλη με Ferrari.Πόσο καλύτερο να γίνει;Είναι το εκτυφλωτικό ζενίθ της ζωής σου,οτιδήποτε ακολουθεί είναι κατρακύλα"
"Είσαι υπερβολικός ως συνήθως.Αμα το έκανες κάθε μέρα θα το βαριόσουν"
"Εντάξει,θα πήγαινα και με Porshe"
"Δηλαδή πάλι στα λεφτά καταλήγουμε.Χωρίς αυτά,δεν μπορείς να είσαι να ευτυχισμένος;"
"Έτσι είναι,η ευτυχία είναι σαν το Champion League,χρειάζεται πολλούς χορηγούς,ενώ η δυστυχία είναι τσάμπα"
"Μαλακίες,δε το πιστεύω"
"Όποιος λέει ότι τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία,δεν ξέρει από που να ψωνίσει"
"Που το διάβασες αυτό,στη Lifo ή στο Facebook;"
"Σε παρακαλώ,προσβάλεις το πνευματικό μου επίπεδο.Στο Φως Των Σπορ ήταν"
"Όλο μαλακίες είσαι"
"Εσύ που είσαι ανιδιοτελής και διανοούμενος,ποια ταινία θα'θελες να είναι η ζωή σου;"
"Είμαι ανάμεσα σε δύο.Η πρώτη είναι το Spiderman 2"
"Μάλιστα..."
"Δε μου αρέσουν οι παρεμβολές ειρωνείας στη συχνότητα,δεν είναι ταινιάρα;"
"Είναι,μέσα στις τρεις καλύτερες ταινίες με υπερήρωες (βρείτε τις άλλες δύο και κερδίστε).Απλά εσύ είσαι ανατριχιαστικά προβλέψιμος.Κλασική φαντασίωση καρπαζοεισπράκτορα"
"Γιατί ρε μαλάκα;Έχεις υπερδυνάμεις,πηδάς από τον ένα ουρανοξύστη στον άλλο"
"Έχω υψοφοβία"
"Όλοι σε θαυμάζουν"
"Γιατί δε σε ξέρουν"
"Σώζεις το κόσμο,τη πόλη και στο τέλος φεύγεις με το κορίτσι"
"Κλασικός καρπαζοεισπράκτορας δηλαδή.Είσαι σάκος του μποξ για τον οποιοδήποτε έχει περισσότερα χρήματα και εξουσία από σένα.Δεν αντιδράς ποτέ και πουθενά.Οπότε εκτονώνεσαι στη φαντασία σου,μόνο εκεί μπορείς να ξεπεράσεις τις ταξικές,οικονομικές,βιολογικές και πνευματικές διαφορές που σε χωρίζουν από όλους αυτούς που σου στερούν την ευτυχία και την αυτοπραγμάτωση.Φοράς πολύχρωμα κολάν,5 ευρώ από τη λαϊκή και  έτσι εκδικείσαι τη μιζέρια και τη δειλία σου.Συναισθηματικός αυνανισμός"
"Υποφέρεις καιρό από Κ.Κ.Ε. ή το έπαθες πρόσφατα;Είναι κολλητικό;"
"Άσε ρε μαλάκα,που μέχρι πέρσι νόμιζες πως ο Μαρξ ήταν προπονητής της Μπάγερν"
"Ενώ εσύ,πήγες σε δύο φεστιβάλ της ΚΝΕ και έγινες ο μέγας αναλυτής των πάντων"
"Για τα σουβλάκια και τις γκόμενες πήγαινα"
"Πόσο πιο ρηχός μπορείς να γίνεις;"
"Γιατί ρε,ξέρεις τι ωραία καλαμάκια έχει;"
"Εγώ φταίω που σου μιλάω"
"Άσε ρε πονηρέ.Και για πες μας και τη δεύτερη ταινία"
"Δε τη λέω"
"Πες τη!"
"Δε τη λέω!"
"Τα βλέπεις;Κότα.Καρπαζοεισπράκτορας.Θα πας σπίτι και θα φανταστείς πως είμαι κακός,ότι  βάζεις το αστραφτερό κολάν σου,με νικάς και πετάς στο ηλιοβασίλεμα με τη Kate Upton αγκαλιά;"
"Όχι,με την Aubrey Plaza"
"Ποια είναι αυτή;"
"Μια,δε τη ξέρεις"
"Πες την δεύτερη ταινία"
"Αν η βλακεία ήταν έγκλημα,θα ήσουν ισόβια"
"Αν  ήταν ,θα είχες καταδικαστεί σε θάνατο,στο δικαστήριο της Χάγης,για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας"
"Είμαι η ζωντανή απόδειξη πως υπάρχει θεός.Υπάρχει και βρίσκομαι στη κόλαση που είναι η βλακεία σου.Ή της μετενσάρκωσης,πρέπει να είχα πολλές αμαρτίες στη προηγούμενη ζωή μου,δεν εξηγείται αλλιώς.Θα μου πεις τώρα τη δεύτερη ταινία ή συνεχίσεις να κάνεις  λες και η περίοδος σου έχει περίοδο;"
"Δε σου λέω τίποτα,να πας να γαμηθείς!"
Ξέρω πως ξέρει ότι ξέρω.Ποια είναι η δεύτερη ταινία.Και το ότι δεν τολμά να παραδεχθεί ποια είναι φωναχτά,το κάνει ακόμα πιο διασκεδαστικό.Να είναι άραγε οι αγαπημένες μας ταινίες,περιλήψεις των ζωών που δεν θα ζήσουμε;Ή οι αναμνήσεις που δεν θα αποκτήσουμε,οπότε είναι το τέλειο υποκατάστατο;Μήπως οι ταινίες είναι το υποκαταστάτο της ζωής;Ή η ζωή το υποκατάστατο των ταινιών;
             Είμαστε σκηνοθέτες ηθοποιοί της ζωής μας;Μόνο σκηνοθέτες που κάνουμε μια ολόκληρη ζωή casting σε αυτούς που θα υποδυθούν πιο πειστικά την ευτυχία και τα όνειρα μας;Ή μήπως ηθοποιοί που ψάχνουμε τον σκηνοθέτη που θα κάνει την κάθε μέρα,την ιδανική σκηνή;Μήπως τα τραγούδια που ακούμε τυχαία στο δρόμο δεν είναι και τόσο τυχαία;Μήπως είναι το soundtrack της μοίρας μας,που μας λέει τι να κάνουμε και εμείς το αγνοούμε;
                 Κι αν οι ζωές μας είναι ταινίες ή μάλλον σειρές και δε το ξέρουμε;Είναι καλή σειρά;Αρέσει στο κοινό;Είμαστε από τους αγαπημένους του χαρακτήρες ή θα δεν θα βγάλουμε άλλη σεζόν;Είμαι κάποιος γαμάτος χαρακτήρας ή είμαι αντιπαθητικός;Είμαι κάποιος cool τύπος ή είμαι ο σπαστικός που νομίζει ότι είναι cool και με αντιπαθούν όλοι;Αν μπορούσα να διαλέξω,θα ήθελα να είμαι ο David Adison στο Moonlighting.Ο Βruce Willis στο ρόλο που τον έκανε γνωστό στο κόσμο.
Πριν γίνει Πολύ Σκληρός Για Να Βάλει Μαλλιά.Uber cool,οργασμικά σαρκαστικός,με τη πιο κοφτερή ατάκα πάντα στην άκρη της γλώσσας.Στις καλύτερες μέρες μου ,αισθάνομαι κάπως έτσι,αν και δεν έχω τόσο καλούς σεναριογράφους να με γεμίζουν ατάκες.Τις μέτριες και υποφερτές,νιώθω Nicholas Cage.Προ χρεοκοπίας και τριχόπτωσης.Και όλες τις υπόλοιπες,Nicholas Cage μετά τη χρεοκοπία και τη καράφλα.Θα μπορούσε να είναι και χειρότερα;Ή όχι;..




Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου 2018

The 2018 January Playlists

                               The Heavy Side
01 Marilyn Manson - God's Gonna Cut You Down
02 Corrosion of Conformity - Cast The First Stone
03 Black Label Society - Trampled Down Below
04 Spice And The RJ Band - Fats Snakes And Robots
05 Grand Magus - Food of the Gods
06 Paradise Lost - The Longest Winter
07 Cane Hill - The End
08 DRIFT - Cannon Fire
09 Broken.45 - Slow Effort
10 Night - Coin In A Fountain
11 Manumanasa - Mind Tricker
12 Stray Train - Heading for the Sun
13 Absolute Captain - 7 Hours
14 Kameltoe - Electric Witch
15 Prohibition Dead - Proud Like a Owl
16 Ruby The Hatchet - Killer
17 Bohos and Queens - Rabbit Run
18 Green Lung - Lady Lucifer
19 The Moonshine Brand - Terrapin Girl
20 The Outlaw Josey Wales - One Bad Son
21The Shelter People - Some Blues
22 Beth Hart & Joe Bonamassa - Give It Everything You Got
23 The Cash Box Kings -Flood

24 Samuel L. Jackson - Nobody Gets Out Alive (The Hitmans Bodyguard OST)




                                The Other Side
01 Black Rebel Motorcycle Club - Spook
02 The Limiñanas feat. Anton Newcombe - Istanbul is Sleepy
03 Noel Gallagher’s High Flying Birds - Fort Knox
04 The Hooten Hallers -  Further From Shore
05 King Gizzard & The Lizard Wizard - Im Sleepin In
06 Anderson East - Girlfriend
07 Big Data and Joywave  - Dangerous
08 Stereophonics - Geronimo
09 Glen Hansard - Wheels on Fire
10 Sufis - Anymore
11 La Féline - Le Plongeur
12 Matias Aguayo & The Desdemonas - I Was a Star
13 Nerina Pallot - Man Didn't Walk on the Moon
14 Calexico - Voices In The Field 
15 Béla Fleck & Abigail Washburn - Whatcha Gonna Do
16 Naomi Bedford & Paul Simmonds - Seven Days of Nothing
17 Courtney Barnett & Kurt Vile - Fear is Like A Forest
18 H.C. McEntire  - Quartz In The Valley
19 Adrian Crowley - And So Goes The Night
20 Jim White - Drift Away
21 Daniel Romano - Bring Me To The War
22 Lean Year - Sonja Henie
23 Margo Price - Nowhere Fast
24 The Lost Brothers  - Halfway Towards A Healing
25 Lindi Ortega - Waiting Round To Die

Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018

Blablaland #1

"Δεν αντέχω άλλο αυτή τη πόλη!Η Αθήνα είναι μια πουτάνα που αργοπεθαίνει!Οι φλέβες και οι αρτηρίες της έχουν φρακάρει από τη κυκλοφορία,το σώμα της πνίγεται από το λίπος ,το στομάχι της από τα σκουπίδια,βουλιάζει στα σκατά και τον εμετό της,σαπίζει και έχει γεμίσει σκουλήκια και παράσιτα!Δε πάει άλλο!"

"Και γιατί δε φεύγεις ρε Μπουκόφσκι από τα Lidl;"
"Και που να πάω;Να αφήσω τη κόρη μου;
"Και γιατί δε τη σκοτώνεις;"
"Τι λες ρε μαλάκα,τρελάθηκες;"
"Αν την αγαπούσες,θα το είχες κάνει.Αφού δεν έχει μέλλον.Άσε που αν την αγαπούσες πραγματικά,δεν θα την έφερνες ποτέ σ'αυτό το κόσμο"
"Είσαι με τα καλά σου;Πως μιλάς έτσι για τη κόρη μου;"
"Ενώ το να αποκαλείς τόσα εκατομμύρια ανθρώπους σκουλήκια και παράσιτα είναι πιο ευγενικό;"
"Ρε είσαι με τα καλά σου;"
"Μια χαρά είμαι,εσύ δεν είσαι καλά.Κάθε Παρασκευή τα ίδια.Κάθεσαι δύο ώρες υπερωρία και ξυπνάει ο Σοπενχάουερ μέσα σου.Θα κάνεις κάτι επιτέλους ή θα συνεχίσεις να μας πρήζεις τους αδένες;"
"Γιατί ψέματα λέω;"

"Ναι ρε μαλάκα,ψέματα λες,κυρίως στον εαυτό σου.Κοντεύεις τα σαράντα και εξακολουθείς να πιστεύεις πως είσαι υπέροχος, ξεχωριστός και όπου να'ναι η συνωμοσία  του σύμπαντος με τα όνειρα σου,θα σου χαρίσει ό,τι επιθυμούσες.Επειδή όμως καθυστερεί,αισθάνεσαι τους πάντες γύρω σου σαν άχρηστους κομπάρσους που θέλουν να σου κλέψουν το φως από τους προβολείς της ευτυχίας!"
"Και'συ από τότε που χώρισες,κάθε Παρασκευή κάνεις σαν χαρακτήρας που το έσκασε από το Ρετιρέ"
"Δυστυχώς είμαι ακόμα εδώ"
"Και γιατί δε φεύγεις;"
"Είμαι αρκετά μεγάλος για να μάθω νέα πράγματα και να  προσαρμοστώ σε νέο περιβάλλον.Δε νομίζω πως θα αντέξω μια καινούργια αίσθηση μιζέριας,έχω συνηθίσει τη ντόπια"
"Και γιατί δεν αυτοκτονείς;"
"Είναι η μόνη φορά που θα περιμένω τα spoilers και μετά θα δω τη ταινία.Θέλω να ζήσω αρκετά,ώστε να δω το κόσμο να καταστρέφεται.Θα ψήσω λουκάνικα στη φωτιά που θα τον καίει και θα να ανάψω ένα τελευταίο τσιγάρο,απολαμβάνοντας τ'αποκαΐδια"
"Δεν ήξερα πως η παράνοια είναι αποτέλεσμα της αγαμίας"
"Μην ανησυχείς,δεν είναι.Αλλιώς θα ήσουν με ζουρλομανδύα εδώ και χρόνια"
"Είσαι αδιανόητα ηλίθιος"
"Και το γεγονός πως είμαι φίλος σου τόσα χρόνια,απόδειξη πως εσύ είσαι ακόμα περισσότερο"
"Βαρέθηκα τις φιλοσοφικές συζητήσεις.Θα φάμε τίποτα;"
"Σουβλάκια"
"Τα γνωστά;Κοτόγυρο;"
"Όχι.Κεμπάπ.Απ'όλα"
"Τι θα δούμε;"
"Κατέβασα Thor Ragnarok και  Justice league,ποιο προτιμάς"
"Όχι άλλες μαλακίες με υπερήρωες;Βαρέθηκα αυτές τις αηδίες.Δεν έχεις τίποτα άλλο;
"Κατάλαβα..Πιάσε το στικάκι από το laptop.Έχει το Rocky 4 μέσα"
"Τώρα μιλάς σωστά.Αυτές είναι ταινίες!"

Είναι εντελώς ηλίθιος,αλλά όταν τον βλέπω να χαμογελάει έτσι,στο άκουσμα των λέξεων "Rocky 4",νιώθω 16 ξανά.Θα φάμε σουβλάκια,θα δούμε Stallone και αύριο που είναι Σάββατο,θα παίζουμε μπάλα μέχρι το μεσημέρι.Γιατί τα 80s θα είναι για πάντα ο παράδεισος της παιδικής μας ηλικίας και το μέτρο σύγκρισης της ξεγνοιασιάς. 
               Μιας γενιάς,που ενώ ήταν σίγουρη πως θα ζήσει τη δικιά της βελτιωμένη εκδοχή μιας 80s κωμωδίας,είναι η πρώτη που περνάει χειρότερα από τη προηγούμενη.Μιας γενιάς που ο Rocky είναι ο ήρωας που της χρειάζεται και που της αξίζει.Ένας ημικαθυστερημένος πυγμάχος,που όχι μόνο δεν πεθαίνει άστεγος,αλλά κερδίζει το τίτλο του πρωταθλητή,τον χάνει,τον ξανακερδίζει,ξεπερνάει προσωπικές απώλειες,ισοπεδώνει τον κομμουνισμό, πλουτίζει,τα χάνει όλα και συνεχίζει.
                  Κανένας άλλος χαρακτήρας ταινίας δεν θα μπορούσε να μας εμπνεύσει περισσότερο και να είναι πιο αντιπροσωπευτικός."Αφού τα κατάφερε αυτός,γιατί όχι κι εγώ;Εγώ που είμαι πιο....................(συμπληρώστε το επίθετο που ταιριάζει καλύτερα στην αυταπάτη σας)".Ε ναι λοιπόν,ο Rocky είναι η εικόνα μας,είναι εμείς.
                   Είμαστε ημικαθυστερημένοι,αποτυχημένοι,δεν κάνουμε τίποτα για να αλλάξουμε τα πράγματα,δεν φεύγουμε,τρώμε τις τριπλάσιες από όσες ρίχνουμε,όμως είμαστε ακόμα εδώ.Όρθιοι,μπορεί να σπάσετε τα χέρια σας πάνω στα κεφάλια μας.Μπορεί να σας πεθάνουμε από εξάντληση.Μπορεί τελικά να μας νικήσετε.Αλλά η νίκη σας θα είναι όπως του Apollo στη πρώτη ταινία,θα πονάει σαν ήττα.
                    Είμαστε ακόμα εδώ.And if we die,we die.




Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Films & TV Shows Reviews January 2018

                                      Films
Shape Of Water
Πολύ όμορφο παραμύθι,αλλά όχι το αριστούργημα που βοά το διαδίχτυο.Oι ηθοποιοί  είναι που κάνουν τη διαφορά,ο πάντα εξαιρετικός -και υποτιμημένος- Jenkins,ο τρομερός Shannon,και κυρίως η Hawkins,στην ερμηνεία της χρονιάς.

Molly's Game
Πιασάρικο θέμα (και αυτό πραγματική ιστορία),η Chastain έχει εξελιχθεί σε φοβερή πρωταγωνίστρια,ο Sorkin ξέρει να γράφει σενάρια,αλλά στη πρώτη του σκηνοθετική δουλειά,δυστυχώς λειτούργησε περισσότερο ως σεναριογράφος,παρά ως σκηνοθέτης.Κάποιες σκηνές είναι φορτωμένες με διάλογο,με αποτέλεσμα να σκοτώνεται ο ρυθμός.Αν είχε λιγότερη φλυαρία και έλειπε ένα εικοσάλεπτο,θα χτύπαγε δεκάδα.Τώρα είναι απλά άνισο.

LBJ
Δεύτερο φιλμ τα τελευταία δύο χρόνια,με θέμα τον 36ο πρόεδρο των Η.Π.Α.Ο Harrelson είναι τόσο καλός,που ανεβάζει επίπεδο σε οτιδήποτε παίζει,και είναι ο μόνος λόγος να δείτε το LBJ.To All The Way ήταν καλύτερη ταινία στο σύνολο.

Borg McEnroe
Φανταστικό αουτσάιντερ,που αν το είχα δει πιο νωρίς,θα χτύπαγε δεκάδα.Με κεντρικό θέμα το πόσο διαφορετικοί ήταν οι δύο τενίστες,η ταινία κορυφώνεται με το τελικό του Wimbleton το 1980,σε μια από τις καλύτερες σκηνές της περσινής χρονιάς,τρομερός ρυθμός και μοντάζ,που μεταμορφώνουν έναν αγώνα τένις σε αγώνα πυγμαχίας.Τόσο καλό που ακόμα και ο ανέπαφος La Beouf είναι υποφερτός.

Wonderstruck
Υπερεκτιμημένες μετριότητες που λατρεύουν να εκθειάζουν οι κριτικοί για να βασανίζουν το κόσμο μέρος 7201.Όσο καλή κι αν ήταν η φωτογραφία,εγώ βαριέμαι το ίδιο,είτε έγχρωμα,είτε ασπρόμαυρα.

The Florida Project
Δε ξέρω αν σας συγκινούν τα παιδάκια,ειδικά όταν τρέχουν πάνω κάτω,φωνάζουν και κάνουν αταξίες.Εμένα όχι.Αν δε τα αντέχω για μερικά δευτερόλεπτα στο σούπερ μάρκετ,γιατί να τα υποστώ 109 λεπτά;Υπερεκτιμημένες μετριότητες που λατρεύουν να εκθειάζουν οι κριτικοί για να βασανίζουν το κόσμο μέρος 7202.

Jigsaw
Νταξ' παιδιά,κατάντησε αηδία.Βγάλατε λουκάνικα από τη μύγα,αφήστε το Saw ήσυχο.Βρείτε ένα καινούργιο σενάριο για να το ξεζουμίσετε.

Darkest Hour
Κλασική βιογραφική ταινία,οσκαρικών προδιαγραφών,το οποίο σημαίνει,ότι μετά το ημίωρο που άντεξα να δω,ένιωσα πως έγινα 80 χρονών από τη πλήξη.Ο Olman είναι μεγάλος ηθοποιός,φοβερό το make up και η μεταμόρφωση του σε Churchill,αλλά φτάνει με τις ταινίες λευκαντικά,που αφαιρούν όλους τους λεκέδες από τους "μεγάλους" άνδρες της ιστορίας.

Professor Marston And The Wonder Women
Δημιουργός Wonder Woman vs Wonder Woman,1 ημίχρονο,1 τελικό.Όχι και τόσο πραγματική ιστορία,όσο "ερμηνεία" των γεγονότων -κατά δήλωση της σκηνοθέτιδας-.Όπως και να έχει,η ιστορία του Marston έχει πολύ περισσότερο ενδιαφέρον από το δίωρο επεισόδιο της Xena που ήταν το Wonder Woman,που κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν πως είναι φεμινιστικό αριστούργημα.Τρομερή ερμηνεία της Hall,καμία σχέση με ξενέρωτες βιογραφικές ταινίες.

Goodbye Christopher Robin
Goodbye Christopher,and take your boring film with you.Υπήρχε περίπτωση,το φιλμ για το δημιουργού του πιο ξενέρωτου παιδικού χαρακτήρα -μετά τον Mickey Mouse- να βλέπεται;Σοβαρευτείτε..

Lady Bird
Εφηβική κωμωδία.Όχι από τις καλές,όχι John Hughes.Από τις άλλες,τις weird.Boring weird.605 ταινία για την οποία θα αναφέρω πως είναι "υπερεκτιμημένες μετριότητες που λατρεύουν να εκθειάζουν οι κριτικοί για να βασανίζουν το κόσμο μέρος part(™) "

Mark Felt:The Man Who Brought Down The White House
Eίναι απόλαυση να βλέπεις τον Liam Neeson να υποδύεται κανονικά,και όχι να επαναλαμβάνει τη μανιέρα του Taken σε διάφορες παραλλαγές.Το Mark Felt μπορεί να μην είναι το All The President's Men,αλλά είναι ένα πολύ καλό πολιτικό θρίλερ,με ατμόσφαιρα και καλές ερμηνείες.

Τhe Mountain Between Us
Is boredom..And with films like this,we'll never climb it..

The Snowman
Tρομερή φωτογραφία,φοβερά πλάνα και κάδρα,τη ταινία τη ψάχνω ακόμα.Αυτό είναι το πραγματικό μυστήριο,και όχι ποιος είναι ο δολοφόνος.

Flatliners
O ορισμός του ανούσιου sequel.Η πρώτη ταινία του 1990,δεν ήταν κανέναν μνημείο του κινηματογράφου.Παρόλα αυτά ήταν ένα αξιοπρεπέστατο θρίλερ,που βλέπεται άνετα 28 χρόνια μετά.Αν  η φάμπρικα sequel\remake ξέμεινε από υλικό και άρχισε να ασχολείται με οποιαδήποτε ταινία έκανε ψιλοσουξέ,πριν από 20-25 χρόνια,ας το κλείσουμε το μαγαζί..

Detroit
Αγαπητή Kathryn,ακόμα σ'αγαπάμε για τις ταινίες που γύρισες μέχρι το 1995.Γύρνα πίσω ή έστω τηλεφώνα.Πήρες τα βραβεία σου,φτιάξε επιτέλους κάτι σαν τα παλιά.

The Party
Προτιμήστε το πάρτυ που θα πάει ο Peter Sellers,και όχι αυτό,που είναι σαν κακό θεατρικό,στο οποίο διάφοροι μεγαλοαστοί,προσπαθούν να μας σκοτώσουν με τη φλυαρία τους.

Kingsman:The Golden Circle
Mε εξαίρεση δύο τρεις σκηνές,δεν βλεπόταν.Το μισό κέφι του πρώτου να είχε..


Blade Of The Immortal
2,5 ώρες ταινία ρε βλαμμένε Miike;Mαλακία το manga,μαλακία το anime,η ταινία συνεχίζει με συνέπεια..

Logan Lucky
Υπάρχει λόγος γιατί ο Soderbergh είχε σταματήσει να γυρίσει ταινίες.Όχι επειδή βαρέθηκε ή κουράστηκε,σύμφωνα με τα διάφορα που έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις.Είχε σταματήσει,γιατί κατά βάθος ήξερε,πως γύριζε τη μια μετριότητα μετά την άλλη.Και η μετριότητα είναι ασυγχώρητο έγκλημα,ειδικά για καλούς σκηνοθέτες όπως αυτός.Τουλάχιστον εξελίσσεται ακόμα στα 55 του.To Logan Lucky δεν είναι μέτριο,είναι παπαριά.

Loving Vincent
Φοβερή τεχνοτροπία.Μετά τα 10 λεπτά κουράστηκα.Στο εικοσάλεπτο ήθελα να κόψω το αυτί μου.

Super Dark Times
Super Yawn Times.

68 Kill
This was fun.Dirty,bloody,gritty fun.Αν είχε λίγο καλύτερο σενάριο και πιο κοφτερές ατάκες,θα μιλάγαμε για το αουτσάιντερ της χρονιάς.Το sequel θα λέγεται 69 Kill..;

Spielberg
Χορταστικό ντοκιμαντέρ για έναν από τους κορυφαίους σκηνοθέτες όλων των εποχών.

American Made
Tom Cruise,γερνάς και δεν γίνεται να παίζεις το γόη μια ζωή.Είσαι καλός ηθοποιός οπότε κάνε μια στροφή στη ποιότητα,αλα Matthew McConaughey,μπας και πάρεις και συ Όσκαρ.Το φιλμ δεν είναι κακό,αλλά το θέμα το έχει εξαντλήσει η σειρά Narcos.

The Babysitter
Θα μπορούσε,αλλά δεν...

The Meyerowitz Stories
Eίναι ποτέ δυνατόν,φιλμ με τον Sadler να είναι καλό;Υπερβολικά Νέα Υόρκη για τα γούστα μου,υπερβολικά φλύαρη και επιπλέον είχε τον Adam Sadler.Στα πρώτα 15 λεπτά (είκοσι άντεξα συνολικά) νόμιζα πως είχα δει τρεις κύκλους κάποιας βαρετής σειράς,συμπιεσμένους σε ένα τέταρτο πηχτής πλήξης.To ότι έπαιζε και ο Sadler το ανέφερα;


Three Billboards Outside Ebbing,Missouri
Πολύ μαύρη,όχι τόσο κωμωδία,αρκετό δράμα και ο πιο ηλίθιος τίτλος του 2017.Πολύ καλή η McDormand,εξίσου καλοί οι Rockwell & Harrelson.Θυμίζει αδερφούς Coen,αν αυτό σας κάνει σαν κράχτης,not a plus in my book.

Blade Runner 2049
Tρομερή φωτογραφία και είχε δύο τρεις καλές σκηνές.Στα υπόλοιπα,δε πιάνει μια μπροστά στο πρώτο.

Happy Death Day
Ξαναδείτε το Groundog Day και αφήστε παπαριές σαν το Happy Death Day.Εύχομαι όλοι αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τέτοιες ταινίες,να βασανίζονται για πάντα,βιώνοντας όλα τα βασανιστήρια της σειράς ταινιών Saw,ξανά και ξανά,μέχρι το τέλος της αιωνιότητας.

Ingrid Goes West
So boring it hurts..

Valerian And The City Of A Thousand Planets
Aγαπητέ Besson,μπορείς και καλύτερα,από αυτό τον sci fi αχταρμά,που δε κατάλαβα τίποτα.Παρόλα αυτά,χίλιες φορές αποτυχίες σαν το Valerian,που έστω δοκιμάζουν να πουν μια διαφορετική ιστορία,παρά τη σαπουνόπερα Star Wars.

The Villaines
Δεν είδα πολλά Κορεάτικα φέτος,αλλά αν αυτό θεωρείται από τα καλύτερα,μάλλον ήταν κακή χρονιά για το Κορεάτικο Κινηματογράφο. 

Hounds Of Love
H Αυστραλία τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί στο καλύτερο εξαγωγέα θρίλερ.Το Hounds Of Love συνεχίζει το σερί,με την πολύ καλή σκηνοθεσία,την ατμόσφαιρα,τις ερμηνείες και κυρίως με την έλλειψη υπερβολών και splatter,αποδεικνύοντας για πολλοστή φορά,πως η ατμόσφαιρα είναι το κλειδί που ξεκλειδώνει κάθε ανατριχίλα και φόβο.

                                   Τv Series
Μindhunter
Δε κατάλαβα το χαμό με αυτό εδώ.Ωραίο το θέμα,αλλά έχουμε χορτάσει FBI,serial killers,αναλύσεις και profilers.Ειδικά μετά το Hannibal,ο πήχης είναι εκτός στρατόσφαιρας.Και το Mindhunter,με την ακατάσχετη φλυαρία του,δεν πιάνει ούτε τα όρια για τα προκριματικά.

Τhe Simpsons
Mήπως ήρθε η ώρα...

South Park
Nα το κλείσουμε το μαγαζί;

The End Of The Fucking World
Που είναι όταν το χρειάζεσαι;Να με σώσει από αηδίες σαν αυτή,που προσπαθούν τόσο πολύ να είναι αστείες και cool,που είναι αξιολύπητο.








Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Η σκιά της σκιάς μου

Κάθε πρωί ξυπνούσε όλο και πιο ανόρεκτος.Δεν είναι ότι έβλεπε όμορφα όνειρα,αλλά μελαγχολούσε που δεν μπορούσε να απαλλαγεί από την πραγματικότητα,με το να ξυπνήσει σε κάποια άλλη.Είχε αποκτήσει δυσανεξία στον εαυτό του.
           Ψάρεψε ό,τι βρήκε στο βυθό της ντουλάπας και το φόρεσε.Άλλο ένα πρωί που το μόνο που είχε γεύση ήταν η οδοντόκρεμα.Άλλο ένα γιατί στο σωρό με τις αναπάντητες ερωτήσεις.Όσο λιγότερα ξόδευε,τόσο περισσότερα χρωστούσε.Όσο περισσότερο δούλευε,τόσο λιγότερα έβγαζε.
             Όσο λιγότερα επιθυμούσε,τόσο περισσότερα αγόραζε.Για να εντυπωσιάσει ανθρώπους που νόμιζε πως τον ενδιέφεραν,για κρύψει τα κενά που νόμιζε ότι δεν είχε.Οι μέρες και οι νύχτες μίκραιναν,έλειπαν κομμάτια.Παζλ που δεν θα τελείωναν ποτέ,εικόνες που θα έμεναν για πάντα μισές και χωρίς νόημα.
            Μέσα στο πλήθος,αισθανόταν πως πνίγεται στο σκοτάδι.Έψαχνε τη μοναξιά του σαν να ήταν το μόνο φως.Μετά από λίγο το φως γινόταν αβάσταχτο,του έκαιγε τα μάτια.Ξαναχανόταν στους δρόμους,για να κρυφτεί στην ανωνυμία και στα ξένα βλέμματα.Ανάμεσα σε ζωντανούς που έχουν ξεχάσει πως πέθαναν και σε νεκρούς που δεν θυμούνται αν έχουν ζήσει.
            Το πρόσωπο του έμοιαζε με μολυσμένη θάλασσα,όλα επέπλεαν νεκρά πάνω του.Η αμφιβολία που κάποτε ήταν η σπίθα πίσω από οτιδήποτε,είχε στειρώσει και βαλσαμώσει τα πάντα μέσα του.Από κάποια πράγματα δεν μπορείς να κρυφτείς.Οι λέξεις για να είναι ζωντανές,πρέπει να ταξιδεύουν.
            Στο χώρο,το χρόνο,να αλλάζουν στόμα,φωνή,σκέψεις.Η σιωπή έχει γεύση μόνο όταν τη μοιράζεσαι με κάποιον.Εδώ και καιρό το μόνο που αγκαλιάζεις είναι το πάτωμα.Σφίγγεις πάνω σου τα συρματοπλέγματα,για να θυμηθείς πως τρέχει αίμα μέσα σου.Και το μόνο που επιστρέφει,είναι ο ίδιος εφιάλτης.
            Ο φόβος τρέφεται από τη πείνα και τη δίψα σου,η σιωπή από τις κραυγές που πνίγεις κάθε μέρα.Κι αν η σκιά σου πάρει τον έλεγχο του κορμιού σου;Κι αν νιώθεις τα πάντα,αλλά δεν μπορείς να ελέγξεις καμία σου κίνηση Στριφογυρίζεις στο κρεβάτι,βουλιάζεις στον ιδρώτα σου.Το σπίτι ζουρλομανδύας,στενεύει συνεχώς.
              Το νιώθεις;Το στόμα σου γκρεμός,οι προτάσεις χάνονται πριν αγγίξουν τα χείλη σου.Γλιστράς όλο και πιο βαθιά μέσα σου.Η φωνή που ακούς,είναι η δικιά σου,αλλά δεν σου ανήκει πλέον.Τίποτα δεν ήταν δικό σου.Καταχράστηκες τον εαυτό σου,χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
               Και τώρα ήρθε η στιγμή να πάρει αυτό που του ανήκει.Σαν προφήτης,σπάει τη πέτρα και αναβλύζει φωτιά και νερό.Βγαίνει φως από κάθε πόρο του δέρματος σου.Τώρα συνειδητοποιείς τι είσαι.Ρωγμές ενός καθρέφτη,ενός τείχους που πρέπει να πέσει,ενός φράγματος στη καρδία της ερήμου.
               Ανάμεσα στα δευτερόλεπτα,του ονείρου και του ξυπνήματος,ανοίγεις για πρώτη φορά τα μάτια.Οι αισθήσεις σου είναι νεογέννητες.Ονειρεύεσαι πως επιτέλους θα ξυπνήσεις.Θα ξυπνήσεις και θα έχεις λιγότερους εφιάλτες να φοβάσαι,λιγότερους φόβους να συγκατοικούν μέσα σου.
                Κάτω απ'το κρεβάτι,το κουκούλι του παλιού σου εαυτού.Τσόφλια από το σκοτάδι.Δε το'χες καταλάβει ή έκανες πως δεν το ήξερες;Εσύ ήσουν η σκιά,εσύ ήσουν ο παρείσακτος τόσα χρόνια,μέσα σε αυτό το μυαλό,μέσα σ'αυτό το σώμα.Εσύ ήσουν ο ξένος.